Yönlendirici Oyun Terapisi
Directive Play Therapy
Tanım
Terapistin aktif bir rol üstlenerek çocuğun oyun etkinliklerini yapılandırdığı, seçilmiş materyaller sunduğu ve çocuğu duygularını ifade etmeye teşvik ettiği kontrollü bir oyun terapisi yaklaşımıdır.
Örnek Vaka / Uygulama
Yedi yaşındaki bir çocuk, boşanma sürecindeki anne babasının evlerindeki ayrılığı ve kendi terk edilme korkularını serbest oyunda ifade etmekte zorlanmaktadır. Terapist oturumda minyatür ev ve figürler kullanarak özel bir senaryo kurgular ve çocuğa bu figürler aracılığıyla 'anne ve babanın vedalaşma sahnesini' canlandırması için rehberlik eder, böylece çocuğun bastırılmış öfke ve kaygılarını güvenli bir projeksiyon alanı üzerinden dışa vurmasını sağlar.
Derin Analiz
Yönlendirici oyun terapisi, çocuk merkezli (nondirective) yaklaşımların aksine, klinisyenin müdahaleci ve yapılandırıcı bir pozisyonda konumlandığı psikoterapötik bir yöntemdir. Terapist; oyunun akışını, seçilen oyuncakları ve tema odaklı canlandırmaları belirli bir klinik hedef doğrultusunda yönetir. Özellikle travma öyküsü bulunan, dürtü kontrol sorunları yaşayan ya da semptomlarını serbest oyun yoluyla spontane şekilde dışa vuramayan çocuklarda müdahale süresini kısaltmak ve bilişsel yeniden yapılandırmayı hızlandırmak amacıyla tercih edilir. Bilişsel davranışçı oyun terapisi (CBPT) ve gelişimsel oyun terapisi ekolleriyle yüksek düzeyde entegrasyon gösterir.
Etimoloji
Latince 'directus' (düzleştirmek, yönlendirmek, kılavuzluk etmek) fiilinden türetilen 'directive' sıfatı ile İngilizce 'play' ve Yunanca 'therapeia' (iyileştirme, bakım) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.
Karıştırmayın
Yönlendirici olmayan (çocuk merkezli) oyun terapisi ile sıklıkla karıştırılır; ayırt edici temel fark, yönlendirici terapide klinisyenin süreci aktif olarak yapılandırması ve gündem belirlemesi, çocuk merkezli terapide ise çocuğun oyunun lideri olmasıdır.