Yöntemsel Solipsizm
Methodological Solipsism
Tanım
Başka hiçbir felsefi ya da epistemolojik konumun savunulabilir olmadığı inancıyla, solipsizmin bir araştırma veya akıl yürütme yöntemi olarak benimsenmesidir.
Örnek Vaka / Uygulama
Bilişsel bir modelcinin, insan algısını incelerken dış uyaranların fiziksel gerçekliğini tamamen dışarıda bırakıp, yalnızca deneğin beynindeki sinirsel temsillerin içsel tutarlılığını simüle etmesi yöntemsel solipsizme örnektir.
Derin Analiz
Epistemoloji ve zihin felsefesinde kök salan bu kavram, bireysel zihinsel durumların ve benliğin, felsefi veya bilişsel inşanın yegane geçerli başlangıç noktası kabul edilmesini sağlar. Bilişsel bilimler ve yapay zeka bağlamında, bir sistemin (veya zihnin) dış dünyadaki nesnelerden bağımsız olarak, yalnızca içsel temsilleri ve hesaplama süreçleriyle bireysel olarak ele alınabileceği varsayımına dayanır. Descartes'çı kuşkuculuğun metodolojik bir uzantısı olarak, dış dünyanın varlığını paranteze alıp yalnızca öznenin bilinç içerikleriyle analitik tümevarım yapmayı hedefler.
Etimoloji
Latince 'methodus' [yol, yöntem] + Yunanca 'solus' [yalnız] + 'ipse' [kendi] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir; epistemolojik olarak 'yalnızca kendinin bilinebilirliği yöntemi' anlamına gelir.
Karıştırmayın
Ontolojik solipsizm (dış dünyanın gerçekten var olmadığını savunur) ile karıştırılır; yöntemsel solipsizm ise ontolojik bir iddiada bulunmaz, sadece bilgi üretiminde bir başlangıç stratejisi izler.

