Alışkanlık Gücü
Habit Strength
Tanım
Clark L. Hull tarafından 1943 yılında ortaya atılan; pekiştireç sayısı, miktarı ve zamanlaması gibi değişkenlere bağlı olarak öğrenmenin derecesini yansıtan varsayımsal yapı.
Örnek Vaka / Uygulama
Laboratuvar ortamında bir farenin her mandala basışında yiyecek pekiştireci alması sağlanır. Mandal basma davranışı yirmi kez pekiştirildikten sonra elde edilen alışkanlık gücü ile yüz kez pekiştirildikten sonraki alışkanlık gücü aynı değildir. Yüzüncü denemenin ardından, pekiştireç kesilse bile farenin mandala basma direnci (sönmeye karşı direnç) çok daha yüksek olacaktır, çünkü alışkanlık gücü artmıştır.
Derin Analiz
Alışkanlık gücü (genellikle $sHR$ sembolüyle ifade edilir), Hullian öğrenme kuramının merkezinde yer alan matematiksel ve mekanistik bir yapıdır. Klasik ve edimsel koşullama süreçlerinde, bir uyarıcı ile belirli bir tepki arasındaki bağın zamanla ne kadar güçlendiğini niteler. Bu yapı doğrudan gözlemlenemez; ancak tepki hızı, direnci veya sönme süresi gibi davranışsal çıktılar üzerinden dolaylı olarak ölçülür. Pekiştirme tarihçesinin bir kümülasyonu olarak işlev görür ve organizmanın geçmiş deneyimlerinin bugünkü davranışsal potansiyelini nasıl şekillendirdiğini açıklar.
Etimoloji
Latince 'habitus' (durum, biçim, edinilmiş yapı) kökünden türetilen 'habit' kelimesi ile Eski İngilizce 'strengþu' (kuvvet, güç) kelimesinin birleşiminden oluşan davranışçı kuram terimi.
Karıştırmayın
Dürtü (Drive - D) ve Davranışsal Potansiyel (Behavior Potential). Dürtü organizmanın fizyolojik yoksunluk durumunu ifade ederken, alışkanlık gücü öğrenme geçmişine dayanır ve ikisi çarpımsal olarak davranışı belirler.