Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Amotivasyonel Sendrom

Amotivational Syndrome

Tanım

Dürtü ve inisiyatif kaybıyla karakterize, özellikle şizofreni kliniğinde gözlenen bir davranış örüntüsüdür.

Örnek Vaka / Uygulama

Yirmi dört yaşında bir erkek hasta, son altı aydır arama çabalarından tamamen vazgeçmiş, kişisel hijyenini ihmal etmekte ve gün boyunca odasında hiçbir şey yapmadan oturmaktadır. Hasta, gelecek hakkında herhangi bir kaygı veya beklenti dile getirmemekte, dışarıdan gelen teşviklere ise duygusuz ve inisiyatifsiz bir tepkisizlikle yaklaşmaktadır.

Derin Analiz

Amotivasyonel sendrom, bireyin uzun vadeli hedefler belirleme, ödül mekanizmalarını aktive etme ve amaca yönelik eylemleri sürdürme kapasitesinde belirgin bir düşüşle kendini gösterir. Prefrontal korteks ile bazal ganglionlar arasındaki dopaminerjik devrelerdeki işlev bozukluklarıyla ilişkilendirilmektedir. Tarihsel olarak kronik esrar kullanımıyla ilişkilendirilmiş anekdotsal gözlemlere dayanmasına rağmen, güncel ampirik veriler bu nedensellik iddiasını zayıf bulmaktadır. Klinik pratikte sıklıkla negatif şizofreni belirtileri veya şiddetli anhedoni ile örtüşen bir fenotip sergiler.

Etimoloji

Latince 'ad-' (yönelim, -e doğru) + 'movere' (hareket etmek, güdülemek) fiilinden türetilen 'motivation' kelimesine olumsuzluk ekleyen Grekçe 'a-' önkinin getirilmesiyle oluşmuştur.

Karıştırmayın

Anhedoni (haz al(a)mﻓma durumu) ve majör depresyondaki çökkünlük hali ile sıkça karıştırılır; ancak amotivasyonel sendromdaincelenen temel eksiklik haz duymaktan ziyade eyleme geçme dürtüsü ve iradedir.