Anna O.
Anna O.
Tanım
Josef Breuer tarafından tedavi edilen ve psikanalizin doğuşunda, özellikle 'konuşma tedavisi' (talking cure) ile aktarım kavramlarının gelişiminde temel teşkil eden tarihi bir klinik vaka.
Örnek Vaka / Uygulama
Yirmili yaşlarında şiddetli öksürük, sağ kolunda paralizi, şaşılık ve anadili Almanca olmasına rağmen sadece İngilizce konuşabilme gibi nörolojik karşılığı bulunmayan semptomlar gösteren bir hastanın, bu belirtilerin kökenindeki bastırılmış travmatik anıları (ölüm döşeğindeki babasına bakarken yaşadığı duygusal çatışmalar) terapist ile sözlü olarak paylaşması neticesinde semptomların sırasıyla ortadan kalkması.
Derin Analiz
Anna O. vakası, psikanalizin ve psikodinamik psikoterapinin kavramsal temellerinin atıldığı en kritik kilometre taşıdır. Josef Breuer'in hastasıyla yürüttüğü çalışmalar, daha sonra Sigmund Freud ile birlikte geliştirecekleri 'katarsis' ve 'serbest çağrışım' tekniklerinin öncülü olmuştur. Hastanın kendi kendine geliştirdiği ve semptomlarının (kısmi felç, görme bozuklukları, hidrofobi ve afazi) hipnoz olmaksızın, sadece geçmiş travmatik anıları ve bunlara eşlik eden duyguları konuşarak ifade etmesiyle hafiflemesi, 'konuşma tedavisi' kavramını literatüre kazandırmıştır. Bu olgu, zihinsel acıların ve fiziksel görünümlü konversiyon belirtilerinin (histeri) bilinçdışı süreçlerle dinamik bir bağlantısı olduğunu gösteren ilk ampirik olgulardan biridir.
Etimoloji
Avusturyalı sosyal hizmet uzmanı ve feminist Bertha Pappenheim'ın (1859–1936) psikanaliz literatüründe kullanılan takma adı (pseudonym).
Karıştırmayın
Serbest Çağrışım (Anna O. vakası bu yöntemin erken bir öncülü olsa da, doğrudan serbest çağrışım değil, hipnoz ve konuşma yoluyla katarsistir); Konversiyon Bozukluğu (Günümüz nosolojisindeki klinik tanıdır, Anna O. ise bu tablonun tarihsel prototipidir).