Anomik İntihar
Anomic Suicide
Tanım
Émile Durkheim tarafından tanımlanan ve bireyin toplumla olan bağlarının kopması, norm ve değerlerin anlamını yitirmesi sonucu ortaya çıkan intihar türü.
Örnek Vaka / Uygulama
Büyük bir ekonomik kriz sırasında tüm servetini ve sosyal statüsünü aniden kaybeden bir iş insanının, toplumun kendisine sunduğu güvenlik ve başarı normlarının artık geçerli olmadığını düşünerek yaşadığı yoğun hayal kırıklığı ve yönelim kaybı sonucu intihar girişiminde bulunması.
Derin Analiz
Sosyolojik ve psikolojik bir kesişim kümesinde yer alan anomik intihar, bireyin içinde bulunduğu toplumsal yapının düzenleyici gücünü kaybettiği kriz dönemlerinde (ekonomik çöküntüler, ani toplumsal değişimler, devrimler veya hızlı refah artışları) tetiklenir. Durkheim'ın sosyolojik teorisinde, toplumsal normların (kısıtlamaların ve rehberlik eden kuralların) zayıflaması, bireyin arzularının dizginsiz kalmasına ve doyumsuzluk yoluyla derin bir hayal kırıklığına, yönelim bozukluğuna (anomi) sürüklenmesine neden olur. Klinik psikoloji perspektifinden bakıldığında, bu durum, bireyin dışsal dayanaklarını kaybetmesiyle birlikte akut bir çaresizlik, anlam kaybı ve varoluşsal bir boşluk hissetmesi olarak tezahür eder.
Etimoloji
Yunanca 'anomia' (kanunsuzluk, kuralsızlık; 'a-' [olumsuzluk] + 'nomos' [yasa, kural]) kökünden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Egoistik intihar (bireyin toplumdan aşırı yalıtılması ve bireyselleşmesiyle ilgilidir; anomik intihar ise toplumsal düzenin ve kuralların çöküşüyle ilgilidir).