Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kriz

Crisis

Tanım

Bireylerin bilişsel ve duygusal dengesini sarsan, ani gelişen travmatik değişimler veya bir sistemin işleyişini tehdit eden kritik dönüm noktası.

Örnek Vaka / Uygulama

Yirmi sekiz yaşında bir hastanın, beklenmeyen bir kaybı ve ardından gelen ilişkisel kopuş sonrasında yaşadığı akut uyum bozukluğu; kişinin işlevselliğini tamamen durma noktasına getiren yoğun panik, uykusuzluk ve gelecekteki felaket senaryoları üretme eğilimiyle kendini gösteren klasik bir bireysel kriz tablosudur.

Derin Analiz

Kriz kavramı, klinik psikolojiden epistemolojiye kadar geniş bir yelpazede ele alınan multidisipliner bir olgudur. Bireysel düzeyde, kişinin mevcut başa çıkma stratejilerinin yetersiz kaldığı ve akut bir homeostatik dengesizlik yaratan durumları ifade eder. Bu durum, yoğun anksiyete, çaresizlik ve bilişsel yük artışıyla karakterizedir. Thomas Kuhn'un bilim felsefesinde ise paradigmatik krizler, mevcut teorik sistemlerin anomalileri açıklayamaması sonucu ortaya çıkan ve yeni bir bilimsel devrime kapı aralayan yapısal kırılma noktalarıdır. Klinik pratikte kriz, hem akut psikopatolojik riskleri barındırır hem de bireyin psikolojik esneklik (resilience) kazanması için potansiyel bir gelişim fırsatı sunar.

Etimoloji

Antik Yunanca 'krisis' (krisis; karar verme, dönüm noktası, hüküm verme) sözcüğünden türetilmiştir; kökü olan 'krinein' (ayırmak, karar vermek) fiiline dayanır.

Karıştırmayın

Stres ve travma kavramlarıyla sıklıkla karıştırılır. Stres, genel bir uyarıcılara verilen fizyolojik tepkiyken; travma, doğrudan fiziksel bütünlüğü veya psikolojik sınırları tehdit eden yıkıcı bir olaydır. Kriz ise bu olaylar veya değişimler karşısında bireyin mevcut adaptasyon mekanizmalarının kilitlenmesi ve acil müdahale gerektiren 'karar anı' durumudur.