Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Asemptomatik

Asymptomatic

Tanım

Herhangi bir tıbbi, nölojik veya psikiyatrik duruma ait klinik belirtilerin veya semptomların dışarıdan gözlemlenemez veya rapor edilemez oluşunu ifade eden sıfat.

Örnek Vaka / Uygulama

Yıllık rutin sağlık taramasından geçen 45 yaşında bir bireyin laboratuvar testlerinde erken evre tip 2 diyabet saptanması, ancak hastanın bugüne kadar hiçbir polidipsi, yorgunluk veya bulanık görme şikayetinin olmaması klinik olarak asemptomatik tabloya örnektir.

Derin Analiz

Asemptomatik durum, bir patolojinin, enfeksiyonun ya da fizyolojik bozukluğun var olmasına rağmen, sübjektif yakınmaların veya objektif klinik bulguların eşik değerin altında kalmasıyla karakterizedir. Epidemiyoloji ve klinik tanıda bu kavram, hastalık yükünün saptanmasında kritik bir maddedir; zira birey işlevselliğini tam olarak sürdürürken taşıyıcı rolü üstlenebilir. Nörobiyolojik ve fizyolojik düzeyde, rezerv kapasitelerinin yüksekliği veya homeostatik telafi mekanizmaları, hasarın klinik dışavurumunu maskeler. Örneğin hipertansiyon veya bazı nörodejeneratif süreçlerin başlangıç evreleri, biyobelirteçler veya enstrümantal ölçümler (kan basıncı monitörizasyonu, nörogörüntüleme) yapılana kadar tamamen asemptomatik seyredebilir.

Etimoloji

Yunanca 'a-' [olumsuzluk eki, yokluk] + 'symptōma' [belirti, emare] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Subklinik terimi ile sıkça karıştırılır; subklinik durumlar laboratuvar testleriyle saptanabilen ancak klasik belirti vermeyen evreleri tanımlarken, asemptomatik kelimesi daha geniş bir yelpazede hiçbir klinik farkındalık yaratmayan durumları kapsar.