Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Bondage

Bondage

Tanım

Bir bireyin cinsel uyarılma amacıyla başka bir kişi tarafından fiziksel olarak kısıtlanması veya bağlanması durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik değerlendirme sırasında, çiftlerin cinsel yakınlığı artırmak amacıyla birbirlerini yumuşak iplerle veya kelepçelerle rızaya dayalı olarak bağlaması ve bunun her iki taraf için de yüksek düzeyde güven ve iletişim gerektirdiğini belirtmesi.

Derin Analiz

Cinsellik psikolojisinde bondage, rızaya dayalı güç dinamikleri, duyusal yoksunluk ve teslimiyet odaklı parafilik olmayan ya da BDSM (Bağlanma, Disiplin, Hakimiyet, Boyun Eğme, Sadizm, Mazoşizm) pratiklerinin merkezinde yer alan somatik bir uyarılma aracıdır. Klinik pratikte, bu eylemler patolojik bir bozukluk olarak değil, rızaya dayalı yetişkin cinselliğinin bir varyasyonu olarak değerlendirilir; ancak kişinin işlevselliğini bozmadığı ve paraphilic disorder kriterlerini karşılamadığı sürece klinik müdahale gerektirmez.

Etimoloji

Orta İngilizce 'bondage' (kölelik, esaret), Eski Norsça 'bóndi' (çiftçi, ev sahibi) ve Proto-Germençe '*bōndan-' kökünden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Sadomazoşizm (SM) ve cinsel bozukluklar; bondage doğrudan ağrı veya zarar verme içermez, odak noktası fiziksel kısıtlama ve kontrol değişimidir.