Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Dekadans

Decadence

Tanım

Toplumsal veya kültürel değerlerin ve ahlaki karakterin çöküşüyle ortaya çıkan gerileme hali ya da 19. yüzyılın sonlarında aşırı estetik inceliği ve yapaylığı doğanın üstünde tutan sanat akımı.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir değerlendirmede, kişinin uzun vadeli hedeflerini tamamen terk edip anlık hazlara dayalı, toplumsal normları hiçe sayan bir yaşam tarzına yönelmesi ve bu süreçte bilişsel ve ahlaki kılavuzlarını yitirmesi dekadans kavramıyla betimlenebilir.

Derin Analiz

Klinik ve sosyokültürel bağlamda dekadans, bireysel veya toplumsal düzeyde normatif yapıların, geleneksel etik değerlerin ve adaptif işlevselliğin yitişini ifade eder. Psikopatolojik açıdan doğrudan bir tanı kategorisi olmasa da, hedonistik aşırılıklar, dürtü kontrolünün zayıflaması ve toplumsal bağlardan kopuş süreçleriyle karakterize edilen davranış örüntülerini açıklamakta kullanılır. Sanat tarihi ve edebiyatta ise 19. yüzyılın sonlarında normatif estetik anlayışına bir tepki olarak doğmuş; doğallık yerine yapaylığı, sıradanlık yerine aşırı duyarlılığı ve sıra dışı yaşantısal perspektifleri önceleyen bir entelektüel duruşu temsil eder.

Etimoloji

Fransızca 'décadence' (çöküş, gerileme) kelimesinden gelir; kökeni Latince 'decadere' (de- [aşağı] + cadere [düşmek]) fiiline dayanmaktadır.

Karıştırmayın

Nihilizm ve anomi ile karıştırılabilir. Nihilizm felsefi bir varoluşsal reddiyedir, anomi sosyolojik olarak kuralsızlık halidir; dekadans ise daha ziyade ahlaki, estetik ve kültürel bir yozlaşma veya aşırılık sürecine odaklanır.