Dövülme Fantezisi

Sigmund Freud'un klasik psikanaliz kuramında, 'Bir Çocuk Döviülüyor' (A Child Is Beaten) vakası etrafında şekillenen dövülme fantezisi, oedipal dinamiklerin ve suçluluk duygusunun libido ile karmaşık birleşimini temsil eder. Bu fantezi genellikle üç evreli bir gelişim izler: İlk evrede çocuk, 'baba kardeşimi dövüyor' şeklinde sadist bir konumdadır (aslında babanın sevgisini kıskandığı kardeş figürüne yöneliktir); ikinci evrede 'babam beni dövüyor' diyerek masochist ve erotize edilmiş bir oedipal arzuya evrilir; üçüncü ve son evrede ise fantezi bireyselleşir ve gizli bir mastürbatuar senaryoya dönüşür. Nörobiyolojik veya bilişsel bilimsel bir temeli olmamakla birlikte, derinlemesine psikodinamik yönelimli klinik pratikte ödül mekanizmalarının ve libidinal yatırımların nesne ilişkileri üzerinden nasıl saplanmalar yaşayabileceğinin klasik bir örneğidir.