Suçluluk

Bir sanığın, üzerine atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiile göre davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olması durumu.

Psikolojik ilke ve tekniklerin, medeni ve ceza hukuku sistemlerinin ihtiyaçları doğrultusunda uygulanmasını sağlayan disiplinlerarası uygulamalı bilim dalı.

Çocukluk ve ergenlik döneminde başkalarının temel haklarının ve yaşa uygun toplumsal normların sürekli olarak ihlal edildiği kalıcı bir davranış örüntüsüdür.

🔹 1. (antisocial personality disorder): Başkalarının haklarını kronik olarak hiçe sayma, ihlal etme ve suçluluk, pişmanlık veya empati yoksunluğu ile karakterize, on sekiz yaşından sonra tanısı konulabilen yaygın bir kişilik bozukluğudur. 🔹 2. (dyssocial personality): Toplumsal kurallara ve başkalarının haklarına sürekli bir biçimde uymama, bunları ihlal etme ve empati yoksunluğu ile karakterize edilen kişilik bozukluğudur.

Bireylerin yeni davranışları, tutumları ve duygusal tepkileri doğrudan deneyim yaşamaksızın, başkalarını gözlemleyerek, taklit ederek ve sosyal etkileşimler yoluyla edindiğini savunan psikolojik kuram.

Bireyin kendi eylemlerini veya koşullarını onursuz, ahlaka aykırı ya da kusurlu bulmasıyla ortaya çıkan, yoğun kaçınma ve sosyal geri çekilmeyle karakterize öz-bilinçli duygu.

🔹 1. (compunction): Hatalı bir eylemden ya da henüz gerçekleştirilmemiş fakat zarar doğurması beklenen bir davranıştan kaynaklanan içsel huzursuzluk ve suçluluk hali. 🔹 2. (remorse): Geçmişte gerçekleştirilen bir eylem veya eylemsizlikten ötürü duyulan, bireyin öz-değerini sarsan yoğun suçluluk ve pişmanlık hali.