Klasik Psikanaliz
Classical Psychoanalysis
Tanım
Libidoya, psikoseksüel gelişim evrelerine ve id dürtülerine odaklanan; rüya analizi, serbest çağrışım ve direnç analizi yoluyla bilinç dışı çatışmaları içgörüye dönüştürmeyi amaçlayan Sigmund Freud kökenli teorik ve klinik ekol.
Örnek Vaka / Uygulama
Yıllardır süregelen açıklanamayan performans kaygısı ve otorite figürleriyle yaşanan sürekli çatışmalar nedeniyle başvuran bir danışanın, seanslarda serbest çağrışım yaparken çocukluk dönemi oedipal çatışmalarını ve babasına yönelik ambivalan (çelişkili) duygularını rüya analizi aracılığıyla fark etmesi ve bu bilinç dışı malzemenin analitik yorumlama ile çözümlenmesi.
Derin Analiz
Klasik psikanaliz, yapısal kişilik modeli (id, ego, süperego) ve topografik zihin kuramı (bilinç, ön bilinç, bilinç dışı) üzerine inşa edilmiştir. Tedavi süreci, hastanın divana uzandığı, analistin ise nötr bir ekran işlevi gördüğü, aktarım ve karşı aktarım dinamiklerinin yoğun olarak işlendiği bir settir. Nörobiyolojik ve bilişsel bilimler perspektifinden bakıldığında, klasik psikanalizin kavramları ampirik olarak doğrudan test edilemese de; rüya işleme, örtük bellek, savunma mekanizmaları ve otomatik bilişsel süreçler gibi modern nörobilimsel alanlarla güçlü tarihsel ve kavramsal paralellikler barındırır. Psikodinamik formülasyonda amaç, bastırılmış anıları ve çatışmaları bilinç düzeyine taşıyarak egonun içgörü yoluyla bütünleşmesini sağlamaktır.
Etimoloji
Fransızca 'psychanalyse' kelimesinden türetilmiştir. Yunanca 'psykhē' (ruh, zihin) ve 'analysis' (çözümleme, parçalarına ayırma) sözcüklerinin birleşiminden oluşur; kökeni Sigmund Freud'un zihinsel süreçlerin çözümlenmesi metodolojisine dayanır.
Karıştırmayın
Modern psikanaliz veya nesne ilişkileri kuramı ile karıştırılır; klasik psikanaliz temel odağı dürtü teorisi ve libidinal enerjide tutarken, diğer yaklaşımlar erken dönem öteki ile ilişkileri ve ego işlevlerini merkeze alır.