Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Duygulanımsal Uyumsuzluk

Affective Discordance

Tanım

Bireyin dışsal uyaranlar veya bilişsel durumlar karşısında sergilediği duygusal tepki ile içsel deneyimleri, fizyolojik yansımaları veya sosyal bağlam beklentileri arasındaki belirgin tutarsızlık durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik görüşme sırasında, ağır bir yas sürecinden bahseden danışanın yüzünde istemsiz bir gülümseme belirmesi ve ses tonunun bu içerikle tamamen uyumsuz bir neşe barındırması duygulanımsal uyumsuzluğa somut bir örnektir.

Derin Analiz

Duygulanımsal uyumsuzluk, klinik psikoloji ve nöropsikiyatri bağlamında, ekspresif duygu dışavurumunun (mimikler, tonlama, beden dili) öznel duygudurum veya bilişsel içerikle örtüşmediği durumlarda gözlemlenir. Bu olgu, özellikle şizofreni spektrum bozukluklarında ve bazı duygudurum patolojilerinde izlenen 'uygunsuz duygu' (inappropriate affect) tabanıyla yakın ilişki gösterir. Limbik sistem ile prefrontal korteks arasındaki regülasyon bozukluklarından kaynaklandığı, amigdalanın ürettiği duygusal yanıtsallık ile üst düzey bilişsel kontrol mekanizmalarının senkronize çalışamadığı nörobiyolojik modellerle açıklanmaktadır. Klinik değerlendirmede, hastanın anlattığı travmatik veya neşeli bir olayı tamamen zıt bir duygu tonuyla (örneğin gülerek ya da tepkisizce) aktarması tanısal açıdan kritik bir göstergedir.

Etimoloji

Latince 'affectus' (duygu, tutku, ruh hali) ve 'discordantia' (uyuşmazlık, uyumsuzluk, 'dis-' [ayrılık, zıtlık] + 'cor' [kalp] kökünden türetilmiştir)

Karıştırmayın

Duygulanım küntleşmesi (blunted affect), duygusal ifadenin genel olarak azalması anlamına gelirken; duygulanımsal uyumsuzlukta ifadenin azlığı değil, bağlama ve içeriğe göre niteliksel tutarsızlığı söz konusudur. Aleksitimi ile karıştırılmamalıdır; aleksitimide birey duygularını tanımakta ve adlandırmakta zorlanırken, burada duygu dışavurumu bağlam dışıdır.