Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Duygusal Eğilim

Emotional Disposition

Tanım

Bireyin yaşam olaylarına ve çevresel uyaranlara karşı belirli bir duygu sınıfını veya niteliğini (örneğin pozitif ya da negatif etki) sürekli olarak deneyimleme yönündeki kalıcı eğilimidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Yüksek negatif duygusal eğilime sahip bir birey, yerinde rutin bir eleştiri aldığında bunu kişisel bir tehdit olarak algılama ve anksiyete geliştirme olasılığı, düşük eğilimli bireylere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksektir.

Derin Analiz

Kişilik psikolojisi ve duygulanım araştırmalarında duygusal eğilim, bireyler arası farklılıkları açıklayan temel bir yapı taşını temsil eder. Biyolojik olarak limbik sistemin uyarılma eşikleri, nörotransmitter dinamikleri (özellikle dopaminerjik ve serotonerjik yollar) ve prefrontal korteksin regülasyon kapasitesi ile yakından ilişkilidir. Geçici duygusal durumların (state) aksine, duygusal eğilim uzun vadeli bir trait (özellik) niteliği taşır ve bireyin bilişsel değerlendirme süreçlerini, dikkat odaklanmasını ve stresle başa çıkma stratejilerini doğrudan şekillendirir.

Etimoloji

Latince 'ex- / e-' (dışarı) + 'movere' (hareket ettirmek) fiilinden türeyen 'emotio' (duygu) ile Latincede 'durum, yerleştirme, düzen' anlamına gelen 'dispositio' sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur.

Karıştırmayın

Anlık duygulanım (state affect) ile sıklıkla karıştırılır; duygulanım anlık ve durumsal bir dalgalanma iken, duygusal eğilim bu dalgalanmaların genel yönünü belirleyen kalıcı bir predispozisyondur.