Evlatlık Fantazisi
Foster-child Fantasy
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
On iki yaşındaki bir danışan, okulda yaşadığı akademik başarısızlıklar ve evdeki otoriter disiplin tartışmaları sırasında, anne ve babasının kendisine karşı bu kadar katı olmasının nedeninin onların 'öz anne-babası' olmamasıyla açıklanabileceğine dair güçlü bir inanç geliştirmiştir. Danışan, gerçek ailesinin çok daha anlayışlı, sanatçı ruhlu ve varlıklı insanlar olduğuna, hastanede karıştırıldığına veya evlat edinildiğine dair detaylı senaryolar kurgulamakta ve bu düşünceye sığınarak evdeki çatışmaların yarattığı anksiyeteyi hafifletmektedir.
Derin Analiz
Psikanalitik gelişim kuramı çerçevesinde bu fantezi, tipik olarak Latens (gizillik) döneminde ve ergenliğin erken aşamalarında ortaya çıkan normatif bir ego savunma mekanizmasıdır. Çocuk veya ergen, ebeveynlerinin kusursuzluk imajını yitirmeye başladığı ve onlara karşı ambivalan (çelişkili) duygular beslediği bir evreye girer. Oidipal hayal kırıklıklarıyla başa çıkabilmek ve otorite figürlerinden psikolojik olarak ayrışabilmek (individuation) adına zihinsel bir kurgu üretir. Gerçek ebeveynlerin sıradanlığı, yerini hayali, daha güçlü, daha zengin ya da idealleştirilmiş 'gerçek' ebeveynlere bırakır. Bu kurgu, çocuğun kendi kimliğini inşa ederken ailesinden duygusal olarak kopmasını kolaylaştıran geçişsel bir köprü işlevi görür.
Etimoloji
Karıştırmayın
Sanrısal bozukluklar veya Cotard sendromu gibi klinik patolojilerle sıklıkla karıştırılır; ancak evlatlık fantazisi bir psikotik sanrı değil, çocukluk ve ergenlik gelişiminin evrimsel ve yapısal bir parçası olan, gerçeği değerlendirme yetisinin kaybolmadığı nevrotik bir zihinsel kurgudur.