Fonopati
Phonopathy
Tanım
Herhangi bir ses bozukluğunu ifade etmek için kullanılan, günümüzde geçerliliğini yitirmiş (obsolescent) tarihi bir klinik terimdir.
Örnek Vaka / Uygulama
19. yüzyıl sonu otolarengoloji arşivlerinde, ani bir stres veya travmatik olay sonrasında organik hiçbir patoloji bulunmaksızın tamamen fısıltıyla konuşmaya başlayan bir hastanın durumu 'fonopati' teşhisiyle kayda geçirilmiştir.
Derin Analiz
Tarihsel psikiyatri ve otolarengoloji literatüründe fonopati, fonasyon (ses üretimi) mekanizmalarındaki işlevsel ya da organik kökenli aksaklıkları tanımlamak amacıyla müracaat edilen üst düzey bir şemsiye kavramdı. Modern klinik pratikte bu tanımın yerini daha spesifik ve etiyolojik temellere dayanan 'disfoni' (dysphonia), 'afoni' (aphonia) veya psikojenik ses bozuklukları almıştır. Nörobiyolojik açıdan, laringeal kasların innervasyonunu sağlayan vagus sinirinin (Nervus vagus) dalları olan superior laringeal sinir ve rekürren laringeal sinir lezyonları ya da konversiyon bozuklukları gibi somatik belirti bozuklukları bağlamında değerlendirilirdi. Güncel nosolojide (örneğin DSM-5 veya ICD-11) müstakil bir tanı kriteri seti barındırmaz; daha çok tarihi metinlerde karşılaşılan ampirik bir nitelemedir.
Keşfetmeye Devam Edin
Disfoni
Disfoni
Dysphonia
Ses üretiminde, özellikle konuşma seslerinde ton, şiddet veya rezonans kalitesini etkileyen her türlü işlev bozukluğudur.
İncele
Afoni
Afoni
Aphonia
Gırtlak veya vokal traktüsün hastalıkları ya da hasarları sonucunda sesin tamamen veya kısmen kaybolması durumu.
İncele
Konversiyon Bozukluğu
Konversiyon Bozukluğu
Conversion Disorder
İstemli motor veya duyusal işlevlerde ortaya çıkan, nörolojik bir tıbbi duruma bağlanamayan ancak psikolojik kökenli olduğuna dair net kanıtlar bulunan işlevsel bozukluk.
İncele