Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İmge

İmage

Tanım

Dışsal bir uyarıcı olmaksızın, daha önceki duyusal deneyimlerin zihinsel olarak yeniden üretilmesi veya bir optik sistem tarafından üretilen nesnel temsil.

Örnek Vaka / Uygulama

Bir mimarın, inşa edeceği binanın mekanını henüz hiçbir tuğla döşenmeden zihninde üç boyutlu olarak canlandırması ve detaylarını manipüle etmesi, imgelem ve zihinsel imge üretiminin klinik ve uygulamalı bilişsel örneğidir.

Derin Analiz

Bilişsel psikoloji ve nörobilim bağlamında imge, duyusal girdinin yokluğunda beynin ilgili duyusal kortekslerini (örneğin görsel imgeleme sırasında ventriküler ve oksipital alanları) aktive ederek eski yaşantıları manipüle etme kapasitesidir. Çalışma belleğinin görsel-uzamsal karalama defteri (visuospatial sketchpad) bileşeniyle doğrudan ilişkili olan bu süreç, yalnızca pasif bir hatırlama değil, aynı zamanda aktif bir bilişsel simülasyon ve problem çözme mekanizmasıdır. Optik sistemlerde ise imge, ışık ışınlarının kırılması veya yansıtılmasıyla oluşan fiziksel izi ifade eder.

Etimoloji

Latince 'imago' (taklit, kopya, heykel, hayalet) sözcüğünden evrilmiştir; Hint-Avrupa kökenli *aik- (kopyalamak, benzetmek) köküne dayanır.

Karıştırmayın

Algı (perception) dışsal bir uyarıcının anlık varlığını gerektirirken; imge (image), dışsal uyarıcı olmaksızın zihinsel olarak üretilen temsildir. Halüsinasyon ise gerçeği değerlendirme yetisinin bozulduğu durumlarda dışsal uyarıcı yokken ortaya çıkan ancak istem dışı ve gerçke sanılan patolojik bir algıdır.