Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Keratokonus

Keratoconus

Tanım

Korneanın incelerek öne doğru koni biçiminde sivrileşmesiyle karakterize, genellikle iki gözü de etkileyen ilerleyici non-inflamatuar bir göz rahatsızlığıdır.

Örnek Vaka / Uygulama

19 yaşında bir üniversite öğrencisi, son altı ayda gözlük numarasının sürekli değişmesinden ve özellikle gece sürüşlerinde ışıkların etrafında halkalar görmesinden şikayet ederek kliniğe başvurur. Yapılan topografik haritalandırmada korneanın alt-temporal bölgesinde sivrileşme saptanır ve keratokonus tanısı konulur.

Derin Analiz

Keratokonus, kornea stromasındaki kollajen liflerinin zayıflaması ve biyomekanik bütünlüğünü yitirmesi sonucu ortaya çıkar. Genellikle ergenlik döneminde başlar ve 20'li yaşlar boyunca ilerleme eğilimi gösterir. Erken evrelerde düzensiz astigmatizma ve miyopiye yol açarken, ilerleyen vakalarda korneal epitelde demleme, Vogt çizgileri ve Bowman tabakasında yırtılmalar (akut hidrops) görülebilir. Etyolojisinde genetik yatkınlık, oksidatif stres ve kronik göz ovuşturma gibi mekanik travmalar kritik rol oynamaktadır. Nöropsikolojik ve bilişsel boyutta ise, kronik görme keskinliği kayıpları ve fotofobi (ışık hassasiyeti), bireylerin yaşam kalitesini doğrudan düşürerek anksiyete ve depresyon riskini artırabilmektedir.

Etimoloji

Yunanca 'keras' [boynuz, kornea] + 'konos' [koni] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir; korneanın koni şeklini almasını ifade eder.

Karıştırmayın

Standart miyopi ve astigmatizma ile karıştırılır; temel fark, standart kırma kusurlarının kornea yapısını bozmadan düzeltilebilmesi, keratokonusta ise korneanın yapısal olarak incelip bombelişmesidir.