Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Keyif

Enjoyment

Tanım

Bir etkinlikteki başarı ya da saf tatminden kaynaklanan, yoğun bir zevk ve mutluluk algısı.

Örnek Vaka / Uygulama

Yetişkin bir bireyin, uzun süredir üzerinde çalıştığı karmaşık bir problemi çözdüğünde ya da bir enstrümanı ustalıkla çaldığında deneyimlediği içsel tatmin ve neşe hali, keyif kavramının klinik ve davranışsal karşılığıdır.

Derin Analiz

Pozitif psikoloji ve duygulanım biliminde keyif, yalnızca haz odaklı bir hedonik deneyim değil, aynı zamanda bireyin çevresiyle etkileşiminde öz-uyum ve yetkinlik hissini pekiştiren bir duygulanım durumudur. Nörobiyolojik düzeyde mezolimbik dopaminerjik yolakların aktivasyonu ve endorfin salınımı ile karakterizedir; ancak saf hazdan (pleasure) farklı olarak bilişsel değerlendirme süreçlerini ve anlam arayışını da barındırır. Bireyin öznel iyi oluş (subjective well-being) düzeyini belirleyen temel yapı taşlarından biridir.

Etimoloji

Eski Fransızca 'enjoïr' (tadını çıkarmak, mutlu olmak) fiilinden türetilmiş olup, Latince 'in-' (içinde, -e) ve 'gaudere' (sevinmek, mutlu olmak) sözcüklerinin birleşiminden evrilmiştir.

Karıştırmayın

Haz (Pleasure) ile sıkça karıştırılır; haz genellikle anlık, somut duyusal uyarıcılara (tat, dokunma vb.) dayalıyken, keyif daha bütüncül, bilişsel katılım gerektiren ve zamanla yayılan bir tatmin durumudur.