Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Mentalite

Mentality

Tanım

Bireyin veya grubun düşünme kapasitesi, bilişsel eğilimleri ve olayları ele alırken sergilediği kalıplaşmış tutum biçimi.

Örnek Vaka / Uygulama

Yatırım kararları alırken piyasadaki ani dalgalanmalara karşı rasyonel bir analiz yapmak yerine 'hemen zengin olma' mentalitesiyle hareket eden bir bireyin, tüm birikimini riskli varlıklara yatırması ve rasyonel risk değerlendirmesini devre dışı bırakması.

Derin Analiz

Bilişsel bilimler ve kültürel psikoloji düzleminde mentalite, bireyin dünyayı anlamlandırma süreçlerini şekillendiren şemaların, sezgisel önyargıların (heuristics) ve sosyokültürel içselleştirmelerin bütünleşik bir tezahürüdür. Nörobiyolojik düzeyde, prefrontal korteksteki yürütücü işlevlerin ve limbik sistemdeki duygusal filtrelerin ortak ürünü olan uzun süreli sinaptik ağırlıklanmalarla inşa edilir. Daraltıcı veya sınırlayıcı bir formda ele alındığında, kişinin bilişsel esnekliğini (cognitive flexibility) kısıtlayan katı bilişsel setlere işaret eder. Bu durum, problem çözme süreçlerinde kalıp yargılara (stereotypes) ve onaylama yanlılığına (confirmation bias) zemin hazırlar.

Etimoloji

Latince 'mens' (zihin, akıl, düşünce) kökünden türetilmiş olup, zihinsel kapasite, düşünce yapısı ve algı kalıplarını ifade eden geç dönem Latince 'mentalitas' kelimesine dayanır.

Karıştırmayın

Zeka (intelligence) ile sıklıkla karıştırılır; zeka potansiyel bilişsel işlem kapasitesini belirtirken, mentalite bu kapasitenin hangi yönelim ve tutum kalıplarıyla hayata geçirildiğini tanımlar.