Projektif Oyun
Projective Play
Tanım
Çocukların oyuncaklar, bebekler ve minyatür figürler aracılığıyla içsel çatışmalarını, bastırılmış duygularını ve bilinçdışı dürtülerini dış dünyaya aktardığı klinik bir oyun terapisi yöntemidir.
Örnek Vaka / Uygulama
Yedi yaşındaki bir danışan, seans sırasında ailesini temsil eden hayvan figürleriyle oynarken, yavru ayı figürünü sürekli olarak mağaranın dışında bırakmakta ve diğer figürlerin ona yaklaşmasını engellemektedir. Terapist, bu oyun kurgusu üzerinden çocuğun yakın zamanda yaşanan ebeveyn boşanması sonrası geliştirdiği terk edilme kaygılarını ve öfke tepkilerini güvenli bir simülasyon ortamında ele alır.
Derin Analiz
Projektif oyun, çocuk gelişim psikopatolojisinde ve klinik psikolojide verbal (sözel) kapasitenin sınırlı olduğu gelişimsel dönemlerde birincil bir değerlendirme ve sağaltım aracı olarak işlev görür. Çocuklar, yetişkinlerin aksine soyut psikolojik süreçleri kelimelerle ifade edemezler; bunun yerine oyun odasındaki nesneleri birer projeksiyon yüzeyi olarak kullanırlar. Oyuncak bebekler, ev setleri veya agresif figürler, çocuğun içsel nesne ilişkilerinin, travmatik yaşantılarının ve bağlanma stillerinin birer metaforuna dönüşür. Klinisyen, çocuğun oyun sırasındaki temalarını, nesnelerle kurduğu ilişki biçimini ve tekrarlama kompulsiyonlarını gözlemleyerek ego savunma mekanizmalarını ve duygusal bozuklukların etiyolojisini haritalandırır.
Etimoloji
Karıştırmayın
Serbest oyun (free play) ile sıklıkla karıştırılır; serbest oyun yapılandırılmamış ve tamamen çocuğun anlık eğlencesine dayalıyken, projektif oyun klinik bir çerçeve içinde bilinçdışı materyalin dışa vurumunu ve tanısal değerlendirmeyi hedefler.
Keşfetmeye Devam Edin
Oyun Terapisi
Oyun Terapisi
Play Therapy
Çocuk psikoterapisinde kil, su, bloklar ve kuklalar gibi oyun materyallerinin kullanılarak, çocuğun içsel çatışmalarını ve duygularını sözel olmayan yollarla ifade etmesini sağlayan klinik müdahale yöntemidir.
İncele