F

Değişkenlerin zaman içinde veya başka bir süreklilik boyunca nasıl değiştiğini incelemek için matematiksel fonksiyonları ve eğrileri kullanan ileri düzey istatistiksel analiz alanıdır.

Bir bireyin takvimsel yaşından bağımsız olarak; fizyolojik, psikolojik ve sosyal kapasitelerinin yaş normlarına göre gösterdiği işlevsellik düzeyidir.

Beyin hasarı sonrasında, sağlam kalan diğer alanların zarar gören bölgenin işlevlerini kısmen veya tamamen devralmasını sağlayan sinirsel yeniden yapılanma süreci.

Farklı departmanlardan ve çeşitli yetki kademelerinden gelen, ortak bir amaca veya ürüne odaklanmak üzere bir araya getirilmiş multidisipliner çalışma grubu.

Serebral korteksteki belirli anatomik bölgelerin, belirli bilişsel ve davranışsal süreçlerde uzmanlaşmış olduğu nörobiyolojik ilke.

Baddeley ve Hitch'in çalışma belleği modelinde, sözlü ve işitsel bilgilerin geçici olarak depolanmasını ve seslendirilerek taze tutulmasını sağlayan alt bileşendir.

Yeni doğan bir bebeğin henüz kemikleşmemiş kafatası kemikleri arasındaki bağ dokusuyla kaplı yumuşak membranöz bölgelerdir.

Artık lux ile değiştirilmiş olan, bir fit karelik yüzeye düşen bir lümenlik ışık akısını temsil eden eski bir aydınlık şiddeti birimi.

Anatomik yapılarda, özellikle kemiklerde bulunan delik veya geçit.

Omurgalar arasındaki sinir çıkış deliklerinin (foramen) cerrahi olarak genişletilmesiyle sinir kökü üzerindeki basıncın azaltılması prosedürü.

Bir çizginin veya nesnenin, uzunlamasına yönde görüntülendiğinde gerçekte olduğundan daha kısa algılanmasına neden olan görsel yanılsama.

Bir bütünün ya da gestalt yapısının, algısal dönüşümlere uğrasa bile tanınabilir olmasını sağlayan bütüncül ve değişmez niteliği.

Dilin yapısal özelliklerinin (form) iletişimsel amaçlarından ve bağlamsal rollerinden (işlev) analitik olarak ayrılması.

Gelişimi tek bir kronolojik çizgiye indirgemek yerine, farklı işlevsellik biçimlerini, sosyokültürel organizasyonları veya bilinç türlerini farklı organizasyon ve entegrasyon düzeyleriyle ilişkilendiren mukayeseli bir gelişim yaklaşımıdır.

Çeşitli davranışları matematiksel terimler, kesin kurallar ve varsayımlar seti aracılığıyla modelleyip açıklayan soyut yapı.

Konuşma seslerinin akustik spektrumunda, vokal kıvrımlar ve vokal traktın fiziksel özellikleri nedeniyle belirli frekanslarda görülen enerji yoğunluğu bantlarıdır.

Bireyin çeşitli şekillerdeki blokları veya kesik parça kalıplarını bir tahta üzerindeki uygun boşluklara yerleştirmesini içeren bir performans testidir.

Başlangıçtaki aksiyomatik varsayımlardan veya bilgilerden geçerli sonuçlar ve öngörüler üretmek için belirlenmiş kurallar sistemi.

Cilt üzerinde veya altında böceklerin gezindiğine dair yoğun, rahatsız edici ve gerçek dışı bir dokunsal duyumdur.

Küçük hayvanların, böceklerin veya salyangozların beden üzerinde gezinmesinden duyulan cinsel ilgi ve haz.

İki veya daha fazla değişken arasındaki matematiksel ya da mantıksal ilişkiyi sembolik olarak ifade eden kesin kural.

Hipokampusu hipotalamusa ve memecik cisimciklerine (mammiller cisimler) bağlayan, beyindeki limbik devrenin (Papez devreleri) en kritik kavisli ak madde (white matter) demetlerinden biridir.

Doğum eylemi sırasında bebeği annenin uterusundan çıkarmak için forseps kullanımına bağlı olarak gelişen geçici veya kalıcı doku ve sinir hasarıdır.

Hâlâ kullanımda olan en eski yüksek seviyeli bilgisayar programlama dilidir ve özellikle yoğun matematiksel modelleme gerektiren bilimsel hesaplamalarda kullanılır.

Geçmiş jeolojik zamanlarda yaşamış, genellikle sert kısımları (kemik, kabuk, odun) mineralleşme yoluyla korunmuş organizmaların kalıntıları veya izleridir.

İkinci dil ediniminde, öğrenenin dil gelişiminin anadile benzer tam yetkinliğe ulaşamadan kalıcı bir ara aşamada durması durumu.

Anatomide, özellikle nöroanatomide, kemiklerde veya dokularda yer alan çukur, çöküntü veya depresyon alanı.

Bireylerin kendi beden boyutlarını algılama biçimlerini değerlendiren; kişilerin kendi fotoğraflarını gerçek boyutlarının %20 altı veya üstü aralığında ayarlayarak algısal sapmalarını ölçmeyi amaçlayan deneysel bir yöntemdir.

Yüksek ışık koşullarında (gün ışığı) retina koni hücrelerinin aktifleşmesiyle sağlanan, renk ve detay algısının en üst düzeyde olduğu görme biçimidir.

Koma halindeki hastaların nörolojik durumunu ve bilinç düzeyini değerlendirmek için kullanılan, beyin sapı reflekslerini de kapsayan modern bir klinik derecelendirme ölçeğidir.