Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Alkol Bağımlılığı

Alcohol Dependence

Tanım

Bireyin, davranışsal, fizyolojik ve psikososyal sorunlara rağmen alkolü tekrarlayıcı veya zorlantılı şekilde kullanması durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Kişinin sosyal ve mesleki işlevselliğinde belirgin düşüşler yaşamasına, karaciğer fonksiyon testlerinde bozulma saptanmasına ve ailesel uyarıları dikkate almasına rağmen, günün büyük kısmını alkol temin etmeye ve tüketmeye ayırması; kullanımı durdurduğunda ise ellerde titreme, bulantı ve yoğun anksiyete gibi yoksunluk belirtileri göstermesi.

Derin Analiz

Tarihsel olarak DSM-IV-TR ve ICD-10 sınıflandırmalarında yer alan bu yapı, kişinin alkol elde etme, tüketme ve etkilerinden kurtulma döngüsüne aşırı zihinsel yatırım yapmasıyla karakterizedir. Nörobiyolojik düzeyde mezolimbik dopaminerjik ödül sisteminin kronik uyarılması, glutamaterjik ve GABAerjik nörotransmitter dengesizlikleri ile sinaptik plastisitedeki kalıcı değişimler bu tablonun sürdürülmesinde kritik rol oynar. Tolerans gelişimi ve yoksunluk bulguları tablonun fizyolojik boyutunu pekiştirir. 2013 yılındaki nosolojik güncellemelerle birlikte bu terim, alkol kötüye kullanımı tanısıyla tek bir çatı altında birleştirilmiş ve DSM-5 ile DSM-5-TR'de 'Alkol Kullanım Bozukluğu' (Alcohol Use Disorder) adı altında hafif, orta ve şiddet dereceleriyle yeniden tanımlanmıştır.

Etimoloji

Latince 'alcohol' (koyu toz, damıtılmış madde) ve 'dependere' (asılı durmak, dayanmak, -e muhtaç olmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Alkol kötüye kullanımı (alcohol abuse) ile karıştırılır; kötüye kullanımda tolerans ve yoksunluk gibi fizyolojik bağımlılık ölçütleri zorunlu değilken, bağımlılık (dependence) aşerme, tolerans ve kompulsif kullanım örüntülerini barındırır.