Cogito Ergo Sum
Cogito Ergo Sum
Tanım
"Düşünüyorum, o halde varım" anlamına gelen bu önerme, şüphe edilemeyecek tek mutlak gerçeğin düşünen öznenin kendi bilinçsel varlığı olduğunu savunan kartezyen felsefi temeldir.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik pratikte dissosiyatif bozukluklar veya depersonalizasyon-derealizasyon yaşayan bir hastanın kendi bedenine ve gerçekliğe yabancılaşması durumunda, bilişsel terapistler hastanın özdeşlik duygusunu yeniden yapılandırmak için 'Hâlâ düşünebiliyor ve bu durumu sorgulayabiliyorsan, zihinsel olarak buradasın ve mevcutsun' mantıksal zeminini kullanabilirler.
Derin Analiz
Bilişsel bilimler ve zihin felsefesinin kesişim kümesinde yer alan bu kavram, ontolojik kesinliğin epistemolojik bir temele oturtulmasını ifade eder. Descartes'ın metodolojik şüphecilik (doubt) sürecinde, dış dünyanın varlığı, duyusal algıların yanıltıcılığı ve hatta bedenin hakikati sorgulanabilirken, bu sorgulamanın kendisini gerçekleştiren bir 'düşünen ben'in (res cogitans) varlığı yadsınamaz bir zorunluluktur. Bilişsel bilimler açısından bu durum, bilinç (consciousness) ve öz-farkındalık (self-awareness) olgusunun indirgenemez çekirdeğini temsil eder.
Etimoloji
Latince 'cogito' (düşünüyorum) + 'ergo' (bu nedenle, öyleyse) + 'sum' (varım, varolmaktayım). René Descartes'ın 1637 tarihli 'Yöntem Üzerine Konuşma' (Discourse on the Method) adlı eserinde sistematize ettiği temel felsefi önerme.
Karıştırmayın
Solipsizm ile karıştırılır; ancak solipsizm sadece 'ben ve zihnim vardır, dış dünya yoktur' iddiasındayken, cogito ergo sum dış dünyanın varlığını reddetmez, aksine varlık kanıtı için bilinci başlangıç noktası olarak alır.