Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Dışsallaştırma-içselleştirme

Externalizing–internalizing

Tanım

Çocuk ve ergenlerin stresörlere verdikleri tepkileri, davranışları dış dünyaya yöneltme (dışsallaştırma) veya içsel süreçlerde tutma (içselleştirme) ekseninde sınıflandıran geniş bir psikometrik ve klinik yapıdır.

Örnek Vaka / Uygulama

10 yaşındaki bir çocuğun okulda akranlarına fiziksel şiddet uygulaması ve kurallara karşı gelmesi dışsallaştırma; aynı çocuğun hiçbir organik neden olmaksızın sürekli karın ağrısından şikayet edip odasından çıkmak istememesi ise içselleştirme boyutuna tipik birer örnektir.

Derin Analiz

Gelişimsel psikopatoloji ve klinik psikolojide, Achenbach Sistemi ampirik olarak çocuklarda davranış problemleri iki ana boyutta kümelenir: Dışsallaştırma (antisosyal davranış, dürtüsellik, saldırganlık, yıkıcı davranış bozuklukları) ve İçselleştirme (anksiyete, depresyon, somatizasyon). Bu ayrım, nörobiyolojik düzeyde duygu düzenleme (emotion regulation) devrelerinin, özellikle prefrontal korteks ile amigdala arasındaki bağlantıların işlevselliğiyle yakından ilişkilidir. Dışsallaştırma spektrumu genellikle zayıf dürtü kontrolü ve düşük yürütücü işlevlerle karakterize olurken, içselleştirme spektrumu aşırı uyarılmış limbik sistem ve içe dönük stres yanıt mekanizmalarını barındırır.

Etimoloji

Latince 'externus' (dış) ve 'internus' () köklerine dayanır; Thomas M. Achenbach tarafından çocukluk dönemi psikopatolojilerini sınıflandırmak amacıyla ampirik olarak türetilmiştir.

Karıştırmayın

Genelleştirilmiş Anksiyete Bozukluğu ve Karşı Olma Karşı Gelme Bozukluğu gibi spesifik tanı kategorileriyle karıştırılabilir; ancak bu terimler spesifik bozukluklar değil, çoklu psikopatolojileri kapsayan üst düzey geniş spektrumlu faktörlerdir.