Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Erken Çocukluk Otizmi

Early İnfantile Autism

Tanım

Yaşamın ilk yıllarında ortaya çıkan, sosyal etkileşimde belirgin yetersizlik, iletişim bozuklukları ve sınırlı, tekrarlayıcı davranış kalıplarıyla karakterize nörogelişimsel bir bozukluktur.

Örnek Vaka / Uygulama

18 aylık bir bebeğin seslenildiğinde bakmama, ortak dikkat (joint attention) kurmada eksiklik, göz teması kurmaktan kaçınma ve dönen nesnelere karşı aşırı takıntılı ilgi göstermesi gibi gelişimsel sapmalarlaklinik değerlendirmeye getirilmesi.

Derin Analiz

Tarihsel olarak Leo Kanner tarafından tanımlanan bu terim, güncel nosolojide (DSM-5) otizm spektrum bozukluğu (OSB) şemsiyesi altında değerlendirilmektedir. Nörobiyolojik temelleri incelendiğinde; sinaptik budanma anomalileri, aynama nöron sistemindeki işlev bozuklukları ve prefrontal korteks ile amigdala arasındaki bağlantısallık kusurları ön plana çıkmaktadır. Genetik yatkınlıklar, epigenetik faktörler ve nörogelişimsel süreçteki erken dönem sapmaları klinik tablonun şekillenmesinde kritik rol oynar.

Etimoloji

Yunanca 'autos' (kendi, kendisi) kökünden türetilmiş olup, bireyin dış dünyadan soyutlanarak kendi dünyasına kapanma halini ifade eden 'autismos' kavramına dayanır.

Karıştırmayın

Çocukluk dönemi şizofrenisi, Rett sendromu ve gelişimsel dil bozuklukları ile karıştırılabilir; temel ayırt edici fark, otizmde sosyal etkileşim ve iletişimdeki niteliksel bozukluğun çok daha erken yaşlarda başlaması ve stereotipik hareketlerin varlığıdır.