Fullerton–cattell Yasası
Fullerton–cattell Law
Tanım
Algısal gözlem hatalarının, uyarıcının büyüklüğünün kareköküyle orantılı olduğunu savunan 1892 tarihli psikofizik yasası.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir psikofizik laboratuvarında katılımcılara farklı ağırlıktaki nesneler kaldırılarak ağırlık ayrım eşikleri ölçülmektedir. Ağır nesnelerdeki hata payı, hafif nesnelerdeki hata payına kıyasla doğrusal değil, uyarıcı büyüklüğünün karekök fonksiyonuna uyumlu bir sapma sergiler.
Derin Analiz
Fullerton-Cattell yasası, Weber Kanunu'nun klasik oran yaklaşımına bir alternatif olarak geliştirilmiştir. Klasik Weber-Fechner geleneğinde fark eşiğinin uyarıcı şiddetiyle doğrusal bir orantı izlediği kabul edilirken, bu yasa gözlem hatalarının ve fark eşiklerinin uyarıcının mutlak büyüklüğünün karekökü oranında değiştiğini öne sürer. Bilişsel psikoloji ve deneysel psikofizikte, duyusal girdilerin kodlanması ile hata varyansının matematiksel modellenmesinde, insan algısının lineer olmayan yapısını açıklamak amacıyla istatistiksel bir temel sunar.
Etimoloji
George S. Fullerton ve James McKeen Cattell soyadlarından türetilmiş eponimik bir terimdir; psychophysics (ψυχή [psyche: zihin/ruh] + φυσικός [physikos: fiziksel]) alanındaki psikofiziksel genellemeleri ifade eder.
Karıştırmayın
Weber Kanunu (uyarıcı büyüklüğüyle doğru orantılı doğrusal artış savunması) ve Fechner Yasası (uyarıcı şiddetinin logaritmik artışı ile algılanan duyum ilişkisi). Fullerton-Cattell yasasını bunlardan ayıran temel unsur, hata oranının karekök fonksiyonuyla modellenmesidir.