Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Hepatit

Hepatitis

Tanım

Karaciğer dokusunda yaygın ya da odaksal hücre nekrozu ve inflamasyonla karakterize, viral, toksik veya otoimmün etkenlerle ortaya çıkan tıbbi durum.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinikte, 34 yaşındaki bir hastanın halsizlik, sağ üst kadran ağrısı ve skleralarda sararma şikayetleriyle başvurması, laboratuvar testlerinde serum alanin aminotransferaz (ALT) ve aspartat aminotransferaz (AST) enzimlerinin yüksek, direkt bilirubin düzeylerinin artmış saptanması viral hepatit taramasını zorunlu kılmaktadır.

Derin Analiz

Hepatit, karaciğer parankiminde hasar meydana getiren etkenlerin bağışıklık sistemi yanıtını tetiklemesiyle gelişen bir patolojidir. Etiyolojisinde A, B, C, D ve E gibi hepatotropik virüsler yer aldığı gibi; hepatotoksik ilaçlar, aşırı alkol tüketimi ve otoimmün süreçler de rol oynayabilir. Akut evrede hepatositlerdeki hasar apoptoz veya nekroz şeklinde görülürken, kronikleşme eğilimi gösteren formlar (özellikle Hepatit B ve C) ekstraselüler matriks birikimini artırarak fibrozis ve nihayetinde siroz ya da hepatosellüler karsinoma evrilebilir. Klinik tabloda bilirubin metabolizmasının bozulmasına bağlı sarılık (ikter), kolüri (idrar renginde koyulaşma), yorgunluk ve hepatomegali temel bulgulardır.

Etimoloji

Yunanca 'hepar' (ἧπαρ, karaciğer) kökünden ve tıp dilinde inflamasyon, iltihap bildiren '-itis' sonekinin birleşmesiyle türetilmiştir (yaklaşık 1727).

Karıştırmayın

Steatoz (yağlı karaciğer hastalığı, inflamasyondan ziyade trigliserit birikimidir) ve siroz (hepatitin ilerlemiş son evresindeki irreversible fibrotik doku değişimidir).