Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İçselleştirilmiş Konuşma

İnternalized Speech

Tanım

Bireyin tehdit altında hissettiğinde kendini güvenceye almak, bir eylem planı üzerinde kendi kendine tartışmak veya yapılacakları zihnen prova etmek amacıyla kullandığı sessiz konuşma biçimi.

Örnek Vaka / Uygulama

Kritik bir sunumundan hemen önce sahne arkasında bekleyen bir bireyin, 'Sakin ol, hazırlıklarını eksiksiz yaptın, sadece derin bir nefes al ve bildiklerini aktar' şeklinde zihnen kendiyle diyalog kurarak kaygısını bastırmaya çalışması içselleştirilmiş konuşmanın somut bir örneğidir.

Derin Analiz

Bilişsel gelişim psikolojisinde ve Vygotskian perspektifte, içselleştirilmiş konuşma, dışsal sosyal konuşmanın (social speech) bireyin zihnine katlanarak içsel bir düzenleme aracı haline gelmesidir. Nörobiyolojik düzeyde, bu süreç ağırlıklı olarak sol frontal lobun alt kısımlarını (Broca alanı ve çevresi) ve fonolojik döngüyü içeren işitsel-sözel çalışma belleği devrelerini aktive eder. Sesli dışavurum olmaksızın gerçekleşmesine rağmen, motor planlama ve sublüminal (eşik altı) vokal kas aktivitesi eşlik edebilir. Duygusal regülasyon, dürtü kontrolü ve karmaşık karar verme mekanizmalarında yürütücü işlevlerin kritik bir bileşenidir.

Etimoloji

Latince 'internus' (, dahisel) + 'speech' (Cermen kökenli 'sprekan' - sesli ifade etmek, konuşmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

İç dil (inner language) daha geniş ve yapısal bir bilişsel süreçken; içselleştirilmiş konuşma (internalized speech) daha çok öz-düzenleme, provokatif argümantasyon ve tehdit anında kendini yatıştırma işlevine odaklanır. Otomatik düşüncelerden ise kasıtlı ve iradi bir içsel müzakere barındırmasıyla ayrılır.