Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Konfrontasyon

Confrontation

Tanım

Bireyin çelişkili inançları, tutumları veya davranışlarıyla doğrudan yüzleştirilmesi süreci olup, hem terapötik bir müdahale aracı hem de kişilerarası bir çatışma dinamiktir.

Örnek Vaka / Uygulama

Alkol bağımlılığı tedavisi gören bir danışanın, seanslar boyunca 'Sosyal olarak içiyorum, kontrolüm altında' iddiasında bulunmasına karşın, son bir ayda işe devamsızlık yapması ve aile içi şiddet olayları yaşamasını terapistin doğrudan ama yargılayıcı olmayan bir dille hatırlatması.

Derin Analiz

Klinik psikoloji ve psikoterapide konfrontasyon, danışanın söyledikleri ile eylemleri arasındaki tutarsızlıkları, kör noktalarını veya kaçındığı gerçekleri ustalıkla ve empatik bir çerçevede, ancak net bir şekilde gün ışığına çıkarma tekniğidir. Bilişsel dissonans (bilişsel çelişki) yaratarak bireyi savunma mekanizmalarından sıyrılmaya ve öz-inceleme yapmaya zorlar. Nörobiyolojik açıdan, bu tür bir yüzleşme genellikle amigdala kaynaklı bir tehdit algısı ve sempatik sinir sistemi aktivasyonu tetikleyebilir. Dolayısıyla terapötik bağlamda dozajı ve zamanlaması kritik önem taşır; aksi takdirde danışanın direnç göstermesine, terapötik ittifakın zedelenmesine veya savunmaya geçmesine yol açabilir.

Etimoloji

Latince kökenli olup, 'birlikte, karşı karşıya' anlamındaki 'con-' öneki ile 'alın, ön yüz' anlamına gelen 'frons' (genitişi frontis) kelimesinin birleşiminden türetilmiştir. Kelime, kelime anlamı olarak 'burun buruna gelmek' veya 'yüz yüze gelmek' demektir.

Karıştırmayın

Saldırganlık (agresyon) ve eleştiri ile sıklıkla karıştırılır. Konfrontasyon, kişiye saldırmak veya onu suçlamak için değil, nesnel gerçeklikle bağını güçlendirmek için kullanılan yapılandırılmış bir klinik araçtır.