Mental Durum Muayenesi (Mental Examination) | Psikoloji Sözlüğüm

Tanım

Bireyin bilişsel işlevlerini, duygudurumunu, algısal yetilerini ve davranışsal paternlerini sistematik olarak değerlendiren kapsamlı klinik muayene yöntemi.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik ortamda başvuran otuz yaşındaki bir bireyin zaman ve mekân yöneliminin yerinde olup olmadığını, konuşma hızını, duygu durumunun tutarlılığını ve varsanı (halüsinasyon) öyküsünü saptamak amacıyla hekim tarafından uygulanan standardize edilmiş mülakat ve gözlem süreci.

Derin Analiz

Klinik psikoloji ve psikiyatride tanısal sürecin temel taşını oluşturur. Görüşme anındaki verilerin anlık ve yapılandırılmış bir envanteridir; bellek, dikkat, yönelim, soyut düşünme, içgörü ve duygu dışavurumu gibi alt bileşenleri inceler. Nörobiyolojik temelde, frontal lobdan limbik sisteme kadar geniş bir nöral ağın işlevselliğine dair dolaylı veriler sunar. DSM-5 kriterlerinin uygulanabilmesi için gerekli olan semptom kümesinin saptanmasında objektif bir zemin hazırlar.

Etimoloji

Latince 'mens' [zihin, akıl] sözcüğünden türetilen 'mental' sıfatı ile Arapça 'mu‘āyane' [gözden geçirme, inceleme] kelimesinin birleşiminden oluşan klinik değerlendirme terminolojisi.

Karıştırmayın

Zeka testi (IQ testleri) ile karıştırılır; zeka testleri bireyin potansiyel bilişsel kapasitesini ölçerken, mental durum muayenesi o anki zihinsel işlevselliğin ve psikopatolojinin kesitsel bir haritasını çıkarır.