Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Nefret

Hate

Tanım

Yoğun tiksinti, öfke ve sıklıkla zarar verme arzusunu birleştiren düşmanca bir duygusal durum.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik pratikte, uzun süreli bir yerinde mobbing veya ayrımcılığa maruz kalmış bir danışanın, failine karşı yönelttiği ve günlük işlevselliğini, uyku düzenini ve diğer insanlarla ilişki kurma kapasitesini tamamen kilitleyen yoğun kin besleme durumu.

Derin Analiz

Nefret, temel olarak evrimsel süreçte hayatta kalma ve tehdit tespiti ile ilişkili olan öfke ve tiksinti duygularının bilişsel olarak pekişmesi ve kronikleşmesiyle ortaya çıkan karmaşık bir duygu durumudur. Nörobiyolojik düzeyde, nefret çemberi, limbik sistemdeki amigdalanın tehdit algısı ve insulanın (ada korteks) viseral tiksinti tepkisi ile ön frontal korteksteki (PFC) değer biçme ve planlama devrelerinin ortak aktivasyonunu içerir. Öfke gibi geçici reaktif duygu durumlarından farklı olarak, nefret uzun süreli bir tutum ve bilişsel bir şema haline gelir; bu durum bireyin dış grup (out-group) önyargılarını beslerken nöral düzeyde empati devrelerini (ayna nöron sistemini) baskılar.

Etimoloji

Eski İngilizce 'hete' (düşmanlık, kin, nefret) kelimesinden türetilmiş olup, Proto-Cermenik kökenli 'hata-' (nefret etmek, düşmanlık beslemek) sözcüğüne dayanır.

Karıştırmayın

Öfke (Anket/Reaktif bir duygu olup geçicidir; nefret ise kalıcı bir tutumdur) ve tiksinti (Sadece fiziksel veya ahlaki bir reddediş içerir, nefret ise aktif zarar verme motivasyonunu barındırabilir).