Teşhis Temel Çizgisi
Diagnostic Baseline
Tanım
Bir hastalığın veya bozukluğun tedavisinden ya da klinik tanımlamasından önceki semptomların başlangıç düzeyi.
Örnek Vaka / Uygulama
Yaygın anksiyete bozukluğu teşhisi alan bir danışana bilişsel davranışçı terapi uygulamadan önce, Beck Anksiyete Ölçeği uygulanarak elde edilen 38 puan, o hastanın teşhis temel çizgisini oluşturur; 12 seanslık tedavi sonrasında alınan 14 puan ise bu çizgiye kıyasla sağlanan klinik iyileşmeyi net bir şekilde gösterir.
Derin Analiz
Klinik psikoloji ve psikiyatride teşhis temel çizgisi, bireyin tedavi müdahalesi almadan önceki psikopatolojik semptom şiddetini, sıklığını veya süresini nicel olarak sabitleyen kritik bir ölçüm referansıdır. Ampirik araştırmalarda ve klinik pratikte, uygulanan terapötik veya farmakolojik müdahalenin etkinliğini (gerçek değişim katsayısını) izole edebilmek için bu başlangıç verisi şarttır. Tedavi sürecindeki dalgalanmalar, bu referans çizgisinden sapmalar üzerinden hesaplanır. Ayrıca deneysel grupların oluşturulmasında ve korelasyonel analizlerde karıştırıcı değişkenlerin kontrol edilmesini sağlayan metodolojik bir çapa işlevi görür.
Etimoloji
İngilizce 'diagnostic' (Yunanca 'diagnōstikos' [ayırt etme, tanıma bilimi]) ve 'baseline' (İngilizce 'base' [temel] + 'line' [çizgi, hat] birleşimi) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Kontrol grubu verisi ile karıştırılabilir; ancak kontrol grubu denekler arası bir kıyaslama sağlarken, temel çizgi (baseline) aynı bireyin zaman içindeki içiçe geçmiiş değişimini ölçmek için kullanılan bireye özgü bir referanstır.