Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Aktif Terapi

Active Therapy

Tanım

Terapistin pasif ve yansıtıcı bir duruş sergilemek yerine yönlendirici, müdahaleci ve aktif bir rol üstlendiği her türlü psikoterapi biçimi.

Örnek Vaka / Uygulama

Sosyal anksiyete bozukluğu tanısıyla başvuran bir danışanın, terapistin yönlendirmesi ve hazırladığı kademeli maruz bırakma planı doğrultusunda, hafta içinde yerindeki toplantılarda aktif olarak söz almayı kabul etmesi ve bir sonraki seans bu deneyimin somut verileri üzerinden değerlendirme yapılması.

Derin Analiz

Aktif terapi, terapistin danışanın içgörü kazanmasını beklemekle yetinmeyip; sürece doğrudan müdahale ettiği, yönlendirmelerde bulunduğu ve yapılandırılmış tavsiyeler verdiği bir klinik yaklaşımı ifade eder. Bu modelde klinisyen; görüş bildirir, psikanalitik veya bilişsel yorumlar sunar, danışanın kararlarına dair önerilerde bulunur ve hatta korkulan durumlarla yüzleşme gibi belirli eylemleri hayata geçirmesi için danışanı teşvik eder. Klasik psikanalitik ekolün nötr ve geride duran (pasif) konumlandırmasının aksine, Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) ve kısa süreli stratejik terapiler büyük ölçüde aktif terapi ilkeleriyle çalışır. Nörobiyolojik açıdan, prefrontal korteksin bilişsel esneklik ve karar verme devrelerini dışsal bir düzenleyici (terapist) aracılığıyla yeniden yapılandırmaya, amigdala kaynaklı kaçınma döngülerini kırmaya hizmet eder.

Etimoloji

Latince 'activus' (faal, dinamik, eylem odaklı) ve Yunanca 'therapeia' (iyileştirme, bakım, tedavi) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Pasif Terapi / Destekleyici Terapi (Terapistin yönlendirmeden ziyade daha çok dinleyici, kabullenici ve yansıtıcı bir tutum izlediği yaklaşımlarla karıştırılır; aktif terapide ise tavsiye, yönlendirme ve kısıtlamalar esastır.)