Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İdiofrenik

İdiophrenic

Tanım

Doğrudan bir beyin hastalığı veya patolojisinden kaynaklanan zihinsel bozuklukları nitelendiren tıbbi ve psikiyatrik terim.

Örnek Vaka / Uygulama

Frontotemporal lob dejenerasyonu teşhisi konulan ve buna bağlı olarak ani kişilik değişimleri ve dürtü kontrol kaybı yaşayan bir hastanın durumu, psikojenik değil idiofrenik kökenli bir bozukluk olarak sınıflandırılır.

Derin Analiz

Nöropsikiyatri ve klinik psikoloji literatüründe idiofrenik kavramı, psikopatolojik belirtilerin psikososyal etkenlerden ziyade somatik bir beyin hasarına, nörodejeneratif sürece veya organikliğe dayandığını belirtmek için kullanılır. Etyolojide santral sinir sistemindeki yapısal veya işlevsel bozulmaların primer rol oynadığını vurgular. Belirti ile beyin dokusu arasındaki bu doğrudan nedensellik bağı, klinik değerlendirmede nörogörüntüleme ve nöroloji konsültasyonunu zorunlu kılar.

Etimoloji

Antik Yunanca 'idio-' (kendi, kendine ait, özgü) + 'phrēn' (zihin, ruh, diyafram) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Psikojenik (çevresel veya duygusal kökenli bozuklukları tanımlar) ve fonksiyonel (organik bir lezyon saptanamayan durumlar) kavramlarıyla karıştırılır; idiofrenik ise aksine net bir beyin patolojisine dayanır.