Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İstisnai Çocuk

Exceptional Child

Tanım

Ortalama gelişim çizgisinin belirgin biçimde üzerinde ya da altında kalan; zekâ, özel yetenek, duygusal veya sosyal uyum alanlarında dikkate değer sapmalar gösteren çocuk.

Örnek Vaka / Uygulama

Dokuz yaşındaki bir ilkokul öğrencisinin akademik başarı testlerinde yaşıtlarının çok üzerinde bir performans sergilemesi, ancak sosyal etkileşimlerde ve akran iletişiminde ciddi zorluklar yaşaması, istisnai çocuk tanımı içinde değerlendirilir.

Derin Analiz

Özel eğitim ve gelişim psikolojisi bağlamında 'istisnai çocuk' kavramı, yalnızca bilişsel yetersizlikleri değil, aynı zamanda üstün zekâ ve özel yetenekleri de kapsayan geniş bir spektrumu ifade eder. Bilişsel ve nöropsikolojik değerlendirmelerde, standart sapma eğrisinin noktalarında yer alan popülasyonu tanımlamak için kullanılır. Bu tanım, patolojik bir vurgudan ziyade, çocuğun akademik, duyusal, sosyal veya duygusal olarak standart eğitim müfredatından ve normatif gelişim basamaklarından farklılaşmasına odaklanır. Klinik pratikte bu çocukların tanılanması WISC-V gibi kapsamlı zekâ bataryaları ve gelişimsel tarama araçlarıyla gerçekleştirilir; amaç bireyselleştirilmiş müdahale stratejileri geliştirmektir.

Etimoloji

Latince 'excipere' (dışarıda tutmak, istisna etmek) fiilinden türeyen 'exceptus' köküne dayanır; gelişimsel veya zihinsel normların dışında kalan bireyleri tanımlamak için kullanılır.

Karıştırmayın

Yalnızca zihinsel engelli veya yalnızca üstün yetenekli çocuk kavramlarıyla karıştırılır; oysa istisnai çocuk terimi her iki ucu ve duyusal/duygusal sapmaları da içeren şemsiye bir kavramdır.