Kansei Mühendisliği

Gottfried Wilhelm Leibniz tarafından öne sürülen; birbirine bağımsız monadların ya da zihin ile bedenin, doğrudan bir nedensel etkileşim olmaksızın tanrısal bir tasarımla kusursuz bir senkronizasyon içinde çalıştığını savunan felsefi ve teorik ilke.

Dilbilimde ve psikolinguistikte, bir ifadenin olumsuzluk eki veya edatı içermeksizin, durumun varlığını veya gerçekliğini bildiren olumlu cümle yapısı.

Bir nesnenin, fikrin veya izlenimin zihinsel bir görsel tasvir olarak kodlanması ve hafızada bu formda saklanması süreci.

Genel zeka veya bilgi işleme hızı gibi, çok çeşitli durumlarda ve görevlerde performansı etkileyen bilişsel kapasite.