Mort Douce

Tanım

Edebi bağlamlarda sıklıkla karşımıza çıkan, tüm gerginliklerin cinsel birleşimin doruk noktasına benzer şekilde çözüldüğü, huzurlu ve sükûnet dolu ölümü tanımlayan kavram.

Örnek Vaka / Uygulama

19. yüzyıl romantik edebiyatından esinlenen bir karakterin, yaşamın kronik stresinden ve içsel çatışmalarından tamamen arınmış bir biçimde, uykuda ya da estetik bir doğa manzarasında yüzünde huzurlu bir ifadeyle hayata veda edişini betimleyen edebi bir analiz.

Derin Analiz

Psikanalitik ve edebi teoride 'mort douce', fizyolojik bir ölüm anından ziyade, dürtü kuramı (drive theory) ve 'Thanatos' (ölüm dürtüsü) ile 'Eros' (yaşam/cinsel dürtü) arasındaki libidinal sınırın bulanıklaştığı bir metaforik durumu temsil eder. Klinik psikoloji ve psikanalizde doğrudan bir tanı kriteri olmamakla birlikte, bireyin ölüm karşısındaki bilinçdışı fantezilerini, rahatlama arzusunu ve gerilim azaltma mekanizmalarını inceleyen edebiyat psikolojisi (psychocriticism) ve estetik algı çalışmalarında ele alınır. Otonom sinir sisteminin sempatik aktivasyonunun ani bir parasempatik salınımla sükûnete erdiği anın psikoseksüel imgelerle ifade edilmesidir.

Etimoloji

Fransızca kökenli olup, kelime anlamı olarak 'mort' (ölüm, Latince 'mors') ve 'douce' (tatlı, yumuşak, Latince 'dulcis') sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Ötanazi (özel bir tıbbi müdahale veya yasal prosedür gerektirir) ve intihar (genellikle akut bir acı ve umutsuzluk barındırır). 'Mort douce' ise tamamen estetik, gerilimden arınmış ve libidinal doyum metaforu içeren edebi bir tasvirdir.

Keşfetmeye Devam Edin

Eros

Sigmund Freud'un ikili içgüdü kuramında cinselliği, gelişimi, organizmanın bütünleşmesini ve yaşam aktivitesini artıran dürtülerin tamamını kapsayan yaşam içgüdüsü.

İncele

Ana Sayfaya Dön Rastgele Keşfet