Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Narkomani

Narcomania

Tanım

Narkotik maddelere karşı duyulan patolojik istek ve bu maddelerin uzun süreli kötüye kullanımı sonucunda ortaya çıkan psikotik tabloyu tanımlayan, günümüzde eskimiş klinik terim.

Örnek Vaka / Uygulama

19. yüzyıl sonu psikiyatri arşivlerinde, kronik morfin kullanımına bağlı olarak hezeyanlar, işitsel hallüsinasyonlar ve paranoid düşünce sistemi geliştiren bir hastanın klinik tablosu 'narcomania' olarak vaka raporlarına geçirilmiştir.

Derin Analiz

Tarihsel psikiyatri literatüründe, bireyin ağrıyı ya da genel fizyolojik/psikolojik rahatsızlığı gidermek amacıyla narkotik analjeziklere karşı geliştirdiği karşı konulamaz kompülsiyonu ifade etmek için kullanılan bir kavramdır. Klasik psikopatoloji yazınında uzun süreli opiyat kullanımının yol açtığı organik beyin sendromları ve kronik intoksikasyon psikozlarını da kapsamıştır. Güncel nosolojide (DSM-5 ve ICD-11) bu terimin yerini 'madde kullanım bozuklukları' ve 'madde kaynaklı psikotik bozukluklar' bırakmıştır; zira modern klinik psikiyatri ve nörobiyoloji, bağımlılığı ahlaki bir zayıflık veya saf bir mani olmaktan öte, mezolimbik dopaminerjik yoldaki nöroadaptasyonlar ve frontostriatal devredeki yönetici işlev bozuklukları bağlamında ele alır.

Etimoloji

Antik Yunanca 'narkē' (uyuşukluk, uyuşma, donukluk) ve 'mania' (aşırı tutku, delilik, çılgınlık) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Madde Bağımlılığı (Substance Dependence) ve Madde Kullanım Bozukluğu (Substance Use Disorder). Narkomani terimi tarihsel ve dar kapsamlı bir fenomene işaret ederken, modern terimler çoklu madde kullanımını, tolerans, yoksunluk ve davranışsal bileşenleri daha geniş bir spektrumda inceler.