Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Narkotik

Narcotic

Tanım

Orijinal anlamıyla uyuşma, stupor veya duyarsızlık yaratan herhangi bir maddeyi ifade eden, günümüzde ise klinik olarak opioidler ve yasal bağlamda suistimal edilen maddeler için kullanılan terim.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir acil servis vakasında, akut travmatik ağrısı olan bir hastaya analjezi sağlamak amacıyla opioid grubu bir ajan uygulandığında, farmakolojik açıdan merkezi sinir sistemi depresyonu ve analjezik etki gözlemlenir; ancak yasal kayıtlarda bu madde 'narkotik' sınıflandırmasına tabi tutulur.

Derin Analiz

Narkotik terimi, etimolojik kökenine sadık kalındığında merkezi sinir sistemini baskılayarak duyarsızlık yaratan bileşikleri tanımlar. Ancak tarihsel süreçte bu kavramın tanımı hem tıp biliminde hem de hukukta önemli dönüşümler geçirmiştir. Klinik ve farmakolojik literatürde terim başlangıçta genel bir sedatif veya analjezik sınıfını işaret ederken, zaman içinde özellikle güçlü opioid türevleriyle (morfin, eroin vb.) özdeşleşmiştir. Modern psikofarmakoloji ve klinik psikolojide 'narkotik' kelimesi, bilimsel kesinlikten uzak ve zaman zaman damgalayıcı (pejoratif) bir nitelik taşıdığı için spesifik kimyasal sınıfların (örneğin opioidler, CNS depresanları) adlandırılması tercih edilir. Buna karşın hukuk terminolojisinde, kötüye kullanım potansiyeli yüksek olan ve yasal kısıtlamalara tabi tutulan geniş bir psikoaktif madde yelpazesini tanımlamak amacıyla kullanılmaya devam edilmektedir.

Etimoloji

Antik Yunanca 'narkō' (ναρκῶ, 'uyuşturuyorum, hissizleştiriyorum') fiilinden türetilmiş olup, 'narkē' (νάρκη, 'uyuşukluk, uyuşma, donukluk') kökene dayanır.

Karıştırmayın

Psikoaktif maddeler genel bir kategori iken, narkotik terimi dar anlamda uyuşturucu/sedatif etkili bileşikleri, yasal bağlamda ise yasadışı veya denetime tabi maddeleri kapsar; her psikoaktif madde hukuken narkotik değildir.