Reflektif

Reflective

Tanım

Kapsamlı bir öngörüye dayanan ve mevcut seçeneklerin yavaş, kasıtlı bir şekilde incelenmesiyle karakterize edilen davranış biçimi.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir değerlendirmede, dürtüsel bir danışan karşılaştığı ilk hayal kırıklığında öfkeyle masayı terk ederken; reflektif bir danışan derin bir nefes alıp durumu analiz eder, duygusunu etiketler ve terapiste 'Şu an hissettiğim öfkenin kaynağı aslında geçmişteki reddedilme korkum olabilir mi?' şeklinde analitik bir yaklaşım sergiler.

Derin Analiz

Bilişsel psikoloji ve nöropsikoloji bağlamında reflektif olma hali, dürtüsel (impulsive) davranışın zıttı olarak konumlanır. Kagan'ın yansıtma-dürtüsellik (reflection-impulsivity) boyutunda ele alınan bu kavram, bireyin problem çözme sürecinde aceleci kararlar almak yerine alternatifleri bilişsel süzgeçten geçirmesini gerektirir. Nöral düzeyde, bu süreç prefrontal korteksin (özellikle dorsolateral ve ventromedial prefrontal bölgelerin) yoğun aktivasyonunu ve limbik sistemden gelen anlık dürtülerin üst kortikal yapılar tarafından inhibisyonunu içerir. Yürütücü işlevlerin etkin bir şekilde çalışmasının ürünüdür.

Etimoloji

Latince 'reflectere' (geri dönmek, bükmek, eğmek; re- [geri] + flectere [bükmek]) fiilinden türetilmiştir. Zihinsel olarak düşüncenin kendi üzerine katlanması, iç gözlem yapılması sürecini ifade eder.

Karıştırmayın

Ruminasyon (takıntılı, kısır döngü halindeki aşırı düşünme) ile sıklıkla karıştırılır. Reflektif süreç yapıcı, çözüm odaklı ve adaptif bir içgörü sağlarken; ruminasyon genellikle işlevsel olmayan, sıkıntı verici ve yineleyici bir zihinsel döngüdür.

Keşfetmeye Devam Edin

Üstbiliş

Metacognition

Bireyin kendi bilişsel süreçlerinin farkında olması ve bu süreçleri aktif olarak izleyip kontrol edebilme kapasitesi.

İncele

Ana Sayfaya Dön Rastgele Keşfet