Ahlaki Nihilizm
Moral Nihilism
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Bir hastanın veya bireyin, toplumsal normları ihlal ederken suçluluk veya pişmanlık duymamasını açıklarken, bu durumun ahlaki nihilistik bir dünya görüşünden mi yoksa nörolojik bir empati eksikliğinden mi kaynaklandığını ayırt etmek klinik değerlendirmenin temelini oluşturur.
Derin Analiz
Ahlaki nihilizm, epistemolojik ve ontolojik düzlemde evrensel veya nesnel bir ahlaki doğrunun bulunmadığını iddia eden bir meta-etik kuramdır. İnsan eylemlerinin temelinde yatan 'iyi' veya 'kötü' gibi kategorizasyonların aşkın bir karşılığı olmadığını, bu kavramların bilişsel veya kültürel birer kurgudan ibaret olduğunu öne sürer. Bilişsel bilimler ve karar verme teorileri bağlamında, ahlaki nihilizmin benimsenmesi, bireylerin karar mekanizmalarında içselleştirilmiş cezalandırma ve ödüllendirme devrelerini (özellikle ventromedial prefrontal korteks ve amigdala etkileşimlerini) devre dışı bırakarak tamamen utilitarian veya hedonist maliyet-fayda analizlerine yönelmesine neden olabilir. Klinik pratikte bu perspektif, antisosyal kişilik örüntüleri veya varoluşsal krizlerle ilişkilendirilebilir; ancak başlı başına bir psikopatoloji değil, felsefi ve etik bir yönelimdir.
Etimoloji
Latince 'moralis' (töreye/ahlaka ilişkin) ve 'nihil' (hiç) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Ahlaki görecelilik (moral relativism) ile sıkça karıştırılır. Ahlaki görecelilik ahlaki ilkelerin evrensel olmadığını kültürel veya bireysel bağlama göre değiştiğini savunurken, ahlaki nihilizm hiçbir koşulda geçerli ahlaki ilkenin olmadığını iddia eder.