Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Etkileşimcilik

İnteractionism

Tanım

Zihin ve beden gibi ayrı tözlerin birbirini nedensel olarak etkilediğini savunan felsefi görüş ile davranışın hem içsel özelliklerin hem de dışsal durumların karşılıklı etkileşimiyle açıklandığı psikolojik yaklaşım.

Örnek Vaka / Uygulama

Agresif bir kişilik özelliğine sahip bir bireyin (P), kütüphane gibi sessiz ve sakin bir ortamda (E) son derece sakin davranması, ancak aynı bireyin kuralların esnek olduğu ve kışkırtmanın yüksek olduğu bir trafik kavgasında (E) yüksek düzeyde öfke patlaması yaşaması (B), davranışın ne sadece kişiliğe ne de sadece duruma indirgenebileceğini, bu ikisinin dinamik etkileşiminin ürünü olduğunu gösterir.

Derin Analiz

Tarihsel kökleri Descartes'ın kartezyen düalizmine ve zihin-beden problemine kadar uzanan etkileşimcilik, felsefi düzlemde zihinsel ve fiziksel tözlerin birbirine nasıl etki ettiği sorunsalını ele alır. Kişilik psikolojisinde ise yaklaşım, insan davranışının ne yalnızca içsel kalıplarla (trait yaklaşımı) ne de salt çevresel determinizmle (durumsalcılık) açıklanabileceğini öne sürer. Lewin'in klasik formülasyonu olan B = f(P, E) denklemi (Davranış, Kişilik ve Çevrenin fonksiyonudur) bu perspektifin temelini oluşturur. Bireyin bilişsel süreçleri bağlamı şekillendirirken, bağlam da bireyin tepki repertuvarını modüle eder; böylece doğrusal değil, döngüsel ve rekürsif bir nedensellik ağı ortaya çıkar.

Etimoloji

Latince 'inter-' [arasında/karşılıklı] + 'actio' [eylem/faaliyet] kökünden türetilmiştir; karşılıklı eylem ve etki halini ifade eder.

Karıştırmayın

Durumsalcılık (behavioral situationalism) ve Saf Özellik Teorileri (trait theories). Durumsalcılık davranışı yalnızca dışsal uyaranlarla açıklarken, saf özellik teorileri içsel yapıları önceler; etkileşimcilik ise bu iki faktörün ortak varyansını ve karşılıklı dönüştürücü gücünü inceler.