Gelişimsel Travma Bozukluğu
Developmental Trauma Disorder (DTD)
Tanım
Erken yaşam döneminde yaşanan yineleyici kişilerarası travmaların (istismar, ihmal, terk edilme) çocukların duygusal, bilişsel ve psikobiyolojik işlevselliğinde yarattığı, mevcut travma tanılarıyla tam olarak karşılanamayan çok boyutlu örselenme tablosudur.
Örnek Vaka / Uygulama
Yedi yaşındayken kronik aile içi şiddete ve fiziksel ihmale maruz kalmış bir çocuğun, sınıfta öğretmenin ani bir ses tonu yükseltmesi karşısında aşırı uyarılma yaşayıp masanın altına saklanması, öfke patlamaları geçirmesi ve sonrasında yaşananları hatırlayamaması (dissosiyasyon) DTD tablosunun somatik ve davranışsal bir yansımasıdır.
Derin Analiz
Gelişimsel Travma Bozukluğu (DTD), özellikle kronik ve erken dönemli kişilerarası travmaların nörondurumsal gelişim ve bağlanma dinamikleri üzerindeki yıkıcı etkilerini açıklamak amacıyla klinik psikiyatri ve gelişimsel psikopatoloji literatürüne kazandırılmış bir klinik kategori önerisidir. Travma sonrası stres bozukluğu (TPTS) genellikle tekil ve ani olaylara odaklanırken, DTD sürekli bir tehdit ortamında büyüyen çocukların beyin gelişimi, duygu düzenleme, dikkat, öz-algı ve ilişki kurma kapasitelerinde meydana gelen sistemik bozulmaları inceler. Limbik sistemin ve hipotalamus-hipofiz-adrenal (HPA) aksının kronik stres altında kalması, çocuğun nörobiyolojik homeostazını kalıcı olarak bozar ve bu durum ilerleyen yaşlarda dissosiyatif süreçlere, dürtü kontrol sorunlarına ve somatik yakınmalara zemin hazırlar.
Etimoloji
İngilizce 'developmental' (Latince 'dis-' [ayrılma/dağılma] + 'volvere' [sarmak/açmak], gelişimsel süreç) ve 'trauma' (Yunanca 'traûma' [yara, fiziksel veya ruhsal zlenme]) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TPTS) ile sıklıkla karıştırılır; ancak TPTS daha çok tekil, ani ve yaşamı tehdit edici olaylara odaklanırken, DTD erken çocukluk döneminde sürekli tekrarlayan kişilerarası travmaların gelişimsel kümülatif etkilerini kapsar.
Keşfetmeye Devam Edin
Bağlanma Bozukluğu
Attachment Disorder
Bebeklik veya erken çocukluk döneminde bakım verenle kurulan ilişkideki ağır patolojileri ve sosyal etkileşim bozukluklarını tanımlayan klinik şemsiye terim.
Dissosiyasyon
Dissociation
Bireyin bilinç, hafıza, kimlik veya çevre algısının olağan entegrasyonundan koparak bağımsızlaşmasıyla karakterize olan bir savunma mekanizması ve bilişsel süreç.