Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İstismar

Abuse

Tanım

Bir bireyin veya hayvanın haklarını ihlal eden, fiziksel, cinsel, psikolojik ya da ekonomik zararla sonuçlanan zalimane, zorlayıcı ve istilacı davranış biçimi.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik pratikte, kronik duygusal istismara maruz kalmış bir danışanın, en ufak bir eleştiride dahi yoğun bir terk edilme kaygısı yaşaması, dissosiyatif semptomlar geliştirmesi ve sürekli bir tetikte olma hali (hipervijilans) sergilemesi bu kavramın davranışsal karşılığıdır.

Derin Analiz

İstismar, kişilerarası dinamiklerde güç asimetrisi ve kontrol arzusu üzerinden şekillenir. Klinik psikoloji ve gelişim psikolojisi perspektifinden incelendiğinde, maruz kalan bireylerin nörobiyolojik gelişimini, özellikle de hipotalamus-hipofiz-adrenal (HPA) aksını ve amigdala aktivasyonunu doğrudan etkiler. Kronik travmatik stres yanıtına yol açarak bağlanma stillerini, duygu düzenleme mekanizmalarını ve bilişsel şemaları kalıcı biçimde zedeler. DSM-5 sınıflandırmasında tek başına bir tanı kategorisi olmamakla birlikte, 'Travma ve Stresörle İlişkili Bozukluklar' ile çocukluk çağı olumsuz yaşantılarının (ACE) etiyolojisindeincelenen birincil risk faktörüdür.

Etimoloji

Latince 'ab-' (uzaklaşma, tersine çevirme) ve 'uti' (kullanmak) fiillerinin birleşiminden türetilen 'abusus' sözcüğünden evrilmiştir; kelime anlamı itibarıyla 'kötü veya yanlış kullanım' demektir.

Karıştırmayın

İhmal (neglect) kavramı ile sıklıkla karıştırılır; ihmal temel ihtiyaçların karşılanmaması veya pasif yoksunluk durumuyken, istismar aktif bir zarar verme, ihlal etme ve kötü muamele eylemidir.