Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Çocuk İstismarı

Child Abuse

Tanım

Bir ebeveyn veya bakım veren tarafından çocuğa yönelik uygulanan fiziksel, cinsel, psikolojik zarar veya ihmal durumudur.

Örnek Vaka / Uygulama

Yedi yaşındaki bir çocuğun, bakım verenleri tarafından kronik olarak aşağılanması ve temel fiziksel ihtiyaçlarının karşılanmaması sonucu okul ortamında aşırı uyarılmışlık, dissosiasyon ve akran ilişkilerinde şiddet eğilimi göstermesi.

Derin Analiz

Gelişimsel psikopatoloji ve klinik psikoloji bağlamında çocuk istismarı, bireyin nörobiyolojik gelişimini, özellikle HPA ekseni (hipotalamik-hipofizer-adrenal aks) ve prefrontal korteks olgunlaşmasını kalıcı biçimde etkileyen majör bir çevresel stresördür. Kronik travmatizasyon, erken çocukluk döneminde nöral budama süreçlerini bozarak ilerleyen yaşamda disosiyatif bozukluklar, kompleks travma (C-PTSD) ve duygu düzenleme güçlüklerine zemin hazırlar. Klinik değerlendirmede DSM-5 tanı kriterleri bağlamında travma ve stresörle ilişkili bozuklukların etiyolojisinde merkezi bir yer tutar.

Etimoloji

Latince 'infans' (çocuk, konuşamayan) ve 'abusus' (kötü kullanma, kötüye yorma) kelimelerinin birleşiminden evrilmiştir.

Karıştırmayın

Çocuk ihmali (neglect) ile sıkça karıştırılır; ihmal temel ihtiyaçların karşılanmaması (pasif eylem) iken, istismar doğrudan zarar verici aktif eylemleri kapsar.