Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İktus

İctus

Tanım

Ani başlangıçlı medikal olay, özellikle epileptik nöbet veya inme gibi akut atak.

Örnek Vaka / Uygulama

45 yaşındaki bir erkek hastanın, toplantı sırasında aniden çevresindekilerle iletişiminin kopması, sağ kolunda istemsiz kasılmalarla birlikte yere yığılması ve bu tablonun birkaç dakika süren bir postiktal konfüzyon (nöbet sonrası bilinç bulanıklığı) ile takip etmesi, klasik bir iktal olay (ictus) vakasıdır.

Derin Analiz

Nöroloji ve klinik psikopatolojide 'ictus', serebral fonksiyonların aniden kesintiye uğradığı akut epizotları tanımlamak için kullanılır. Sıklıkla bir epilepsi nöbetinin (iktal evre) veya akut serebrovasküler olayın (inme) başlangıç anını işaret eder. Nörobiyolojik düzeyde, kortikal nöronların ani, senkronize ve aşırı elektriksel deşarjı ya da vasküler tıkanıklık/kanama sonucu doku hipoksisi ile karakterizedir. Prodromal belirtiler göstermeksizin tablonun aniden patlak vermesi, hastanın bilinç, motor veya otonomik işlevlerinde ani kayıplara yol açar.

Etimoloji

Latince 'ictus' (vuruş, darbe, çarpma) kelimesinden türetilmiştir; 'icere' (vurmak, çarpmak) fiiline dayanır.

Karıştırmayın

Aura (nöbetin hemen öncesindeki duyusal uyarıcılar) ve postiktal durum (nöbet sonrasındaki toparlanma evresi) ile sıklıkla karıştırılır; ictus doğrudan atağın kendisini veya patlama anını ifade eder.