İnfantil Konuşma
İnfantile Speech
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Yirmi iki yaşındaki bir bireyin, yoğun stres altında kaldığı durumlarda ya da otorite figürleriyle iletişim kurarken ses tonunu inceltmesi, fonemleri çocuksu bir artikülasyonla sesletmesi ve 'ben' zamiri yerine kendi adını üçüncü tekil şahıs olarak kullanarak konuşması klinik bir infantil konuşma örneğidir.
Derin Analiz
İnfantil konuşma, gelişimsel dil bozuklukları, regresyon tabloları veya bazı disosiyatif ve regrese kişilik örgütlenmeleri bağlamında izlenen bir semptomdur. Fonolojik süreçlerin (örn. önlülere kaydırma, ses düşürme) kronolojik yaş beklentisinin çok ötesinde kalıcı olması ya da yetişkinlik evresinde ikincil kazançlar veya psikopatolojik gerileme (regresyon) nedeniyle yeniden ortaya çıkmasıyla karakterizedir. Nörodilbilimsel açıdan, motor Konuşma merkezleri ile üst düzey yürütücü işlevler arasındaki entegrasyon kusurlarını veya bilinçli/bilinçdışı bir savunma mekanizması olarak ilkel iletişim formlarına sığınmayı işaret eder.
Etimoloji
Latince 'infans' (konuşamayan, bebek; 'in-' [değil] + 'fari' [konuşmak]) sözcüğünden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Bebek konuşması (Baby talk / Motherese) ile karıştırılmamalıdır; baby talk sağlıklı yetişkinlerin bebeklere yönelik çıkardığı uyarlayıcı ve basitleştirilmiş bir konuşma stiliyken, infantil konuşma patolojik veya gelişimsel açıdan gecikmiş bir formdur.