Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kişilerarası Rekonstrüktif Psikoterapi

İnterpersonal Reconstructive Psychotherapy

Tanım

Kişilik bozukluklarının tedavisinde kullanılan; bağlanma temelli süreçleri, psikodinamik içgörüyü ve bilişsel-davranışsal teknikleri entegre eden yapılandırılmış bir bütüncül psikoterapi yöntemidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Borderline kişilik özellikleri gösteren 32 yaşındaki bir danışanın, en ufak bir eleştiride terk edilme korkusuyla partnerine karşı yoğun öfke patlamaları yaşaması ve ardından kendini cezalandırma amaçlı zarar verici davranışlarda bulunması vakasında; terapist, bu döngünün danışanın erken dönem bakım verenlerinin koşullu sevgisiyle nasıl bağlandığını analiz ederek yeniden yapılandırma sürecini başlatır.

Derin Analiz

Lorna Smith Benjamin tarafından geliştirilen bu yaklaşım, bireylerin kronik ve kendine zarar verici davranış kalıplarının kökenini erken dönem ilişkisel yaşantılarda arar. Sistemik bir perspektifle, danışanın içselleştirilmiş 'öteki' figürleriyle olan ilişkilerini bugünkü işlevsellik bozuklukları üzerinden analiz eder. Tedavi süreci, hastanın sadece semptomlarını hafifletmekle kalmaz, aynı zamanda çocuklukta içselleştirilmiş cezalandırıcı veya ihmalkar figürlerin yerine daha adaptif ve şefkatli bir içsel otorite koymayı hedefler. Aktarım ve direnç odaklı müdahaleler, hastanın kişilerarası döngülerini kırmada aktif birer araç olarak kullanılır.

Etimoloji

Latince 'inter-' (arasında, karşılıklı) + persona (maske/kişilik) ve Latince 'reconstruere' (yeniden inşa etmek) fiilinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Şema Terapi (genellikle erken dönem uyumsuz şemalara odaklanır, ancak IRP doğrudan içselleştirilmiş ilişkisel modellerin ve sosyal algının yapı sökümüne ve dönüşümüne odaklanır) ve Klasik Psikanaliz (daha az aktif ve daha az yapılandırılmış bir müdahale çerçevesine sahiptir).